Podkarpacie

Ropczyce wiek XIX

Posted on Updated on

Poznawanie, a raczej odkrywanie na nowo naszych źródeł, staje się dla mnie coraz bardziej fascynjące.

Szczególnie ma to znaczenie, kiedy mieszka się dłuższy czas poza granicami Polski. Mam nadzieję, że dzięki moim wpisom kolejnie osoby zainteresują się wiedzą skąd pochodzimy, gdzie wzrastały nasze drzewa przodków.

 

Od wielu lat poszukuję przodków w region obecnego terenu  Podkarpacia.

W publikacji Wisła z roku1889, znalazłam opis Poczucie piękna u Ludu Ropczyckiego. Autorem wpisu był Seweryn Udziela, etnograf, badacz i popularyzator folkloru, urodzony w połowie XIX wieku.  

Ropczyce w roku 1889 były opisane jako: miasteczko powiatowe około 4000 mieszkańców liczące, leży w Galicji, przy koleji Karola Ludwika, między Tarnowem a Rzeszowem.

Opis poczucia piękna u Ludu Ropczyckiego wg. Seweryna  Udzieli

Lud nasz może nie mniej, jak wykształcona klasa społeczna, odczuwa potrzebę otaczania sie przedmiotami pięknymi, ma chęć przyozdobienia siebie, pragnie to prozaiczne, nieraz ciężką walką o byt zmaterializowane życie uszlachetnić, poezją okrasić. 

ropczyce urzad.jpg
Ropczyce rok 1906, żródło B.C. Polona 

Barwy

Oku podobają sie barwy żywe i jaskrawe, a kolor czerwony jest na pierwszym miejscu między ulubionymi barwami. Skala barw znanych, barw, które lud umie określić nie jest wcale rozleglą. Mówią tu o rzeczach białych i czarnych, czerwonych i siwych, żółtych, zielonych, burych, szarych; bydło jest cisawe, gniade, płowe; konie kare, kasztanowate, wreszcie kolor, którego nie potrafią określić nazywają nijaki; wszystkie zaś barwy są jasne lub ciemne. Odcieni kolorów nie rozróżniają wiele: od blado różowego aż do szkarłatu, pąsu, wszystko tu czerwone, chcąc coś bliżej określić, mówi się czerwone jak cegła, jak krew, jak mak (polny), buraczkowem wiśniowe.

Kształty

Kształty okrągłe i kuliste są tu ulubione. Chcąc coś przyozdobić, coś pieknym uczynić, nadaje się temu postać  kulistą, okrągłą i kulistą. I tak, poduszki na łóżkach układają, by się wzdymały jak banie. Dziewczęta i kobiety chcąc się przystroić, wdziewają na siebie jak najwięcej spódnic, nie tylko aby okazać zamożność, ale także, a by wyglądać jak najpulchniej. 

Garnki tu wyrabiane są wydęte, więce dożynkowe sa półkulami, na pisankach rysują figury okrągłe, lub spiralne, chleby te najpiękniejsze są wysokie, pulchne, okrągłe, i w użuciu jest określenie „bułka chleba”, a nie „bochenek chleba”.  

Domy

Budując domy, nie myślą wiele o upiększaniu. Całą ozdobą budynku  są białe ściany, lub siwo pomalowane ramy i warcaby okien. Wewnątrz izby ustrojone obrazami; większe porozwieszane pod powałą, mniejsze zakrywają ścianę nad łóżkiem. Na obrazach wieszają wieńce z kwiatów i święconego zioła. Obok drzwi wejściowych stoją półki, a na nich stoją porcelanowe i fajansowe garnuszki, dzbanuszki, i talerze  malowane kwiaty. Jeśli w domu półki nie ma, porcelane i również talerze zawiesza się na ścianie na sznurkach zawieszanych na gwoździach. Czym więcej naczyń, kórych nie używa się nigdy posiada gospodyni, tym bardziej jest uszczęsliwiona, że swoją izbę pięknie ubrała.

Tam gdzie są w domach starsze dziewczęta, hoduje się w oknach kwiatki; mirt, rozmaryn, gieranje (geranium) i pelargonie. Przed domem natomiast rosną; georginie, malwy, nagietki, astry, kosaciec niebieski,  ostróżkę, a czasem jeszcze piwonię, żółtą lilię lub krzaczek róży. 

Murowane kapliczki przydrożne niewiele różnią się od domostw, wewnątrz stroją je tymi samymi obrazami i kwiatami. Drewniane krzyże i kapliczki na słupach obok dróg malowane są zawsze ciemno-czerwoną krwistą  farbą, narożniki natomiast kanty ozdobione bywają białymi liliami i niebieskimi. Ołtarze i obrazy w kościołach lud stroi wieńcami z kwiatów i zielenią.  

Garncarstwo

Sprzęty i naczynia bywają u mieszkańców Ropczyc tylko sporadycznie zdobione, zazwyczaj nie posiadają żadnych ozdób. Garnki te dostarczane są ze wsi Niwiska , i nazywane są siwaki ( smarowane są one z zewnątrz proszkiem grafitowym rozmieszanym w wodzie). Seweryn Udziela określił te garnki jako niezgrabne, baniaste i krzywe. Inną wieś w jakiej wytarzane były garnki dla Ropczyc w koncu XIX wieku to wieś Czarna, tamtejsze bednarskie garnki są zgrabniej zrobione, wygładzone jednak żadnych ozdób nna nich też nie widać. 

W Kolbuszowej wytwarza się wyroby tokarskie, takie jak drewniane łyżki i dostarczane są na jarmark do Ropczyc.  

Stroje ludowe

Strój męski

Lud w Ropczycach lubi się stroić i dokłada starania, aby strój ten był piękny. Na wsiach mężczyżni przyozdabiają się błyszczącą spinka u koszuli, czy kolorową wstążką,  czy też piórkiem wsadzonym za wstążkę biegnącą wokół kapelusza. 

W niektórych wioskach na granatowych wyłogach przy kołnierzu i na rękawach białych męskich półtnianek wyszywają ozdobne, orginalne wzory nićmi o barwach białych,  czerwonych i żółtych.    

Strój kobiecy 

Kobiety swój strój pragną uczynić jak najpiękniejszym. Mieszczanki tak samo jak i kobiety mieszkające na wsi ubierają się jednakowo. Sam krój nie odznacza się walorami estetycznymi; spódnica gładka, baniasta, kaftanik wolny bez wcięcia, na głowie u kobiet -chustki zawiązane w czepek. Jeśli na kobietę tak ubraną z daleka spojrzeć to przypomina kształtem stożek. Jednak szczegóły ozdobne wynagradzają brak pieknych kształtów kroju. Tkanina na spódnice i kaftany jest często barwy jasnej, wesołech ,często czerwonej lub różowej, ale  nigdy zielonej lub żółtej. Dołem spódnica bywa obszywana wokół dwa lub trzy razy tasiemką białą lub czarną.  Brzegi kaftaników  rownież obszywają tasiemką (także wokół rękawów i kołnierza). Na tasiemkach bywają czasem gęsto, szerokim pasem  naszywane koraliki (paciorki). Na szyji zawieszają kilka rzędów korali. Dziewczęta latem i zimą wpinają w warkocze świeże kwiaty(w zimie kawiaty lub przynajmniej gałązki roślin wazonowych (doniczkowych, hodowanych na okiennych parapetach).  Kobiety wiążą na głowie chustke białą, niekiedy bardzo bogato i oryginalnie haftowaną. Na ramiona zarzucają chusty kolorowe, przeważnie w żywych barwach.  

 

Śpiew

Nieodłącznie mieszkańcom Ropczyc w chwilach radości i wesela, smutku i niedoli towarzyszy śpiew. Śpiewają dzieci, młodzież i starsi. Rzemieślnik śpiewa przy pracy w warsztacie, dziewka krzątająca się koło domu nusi sobie pod nosem. Gdy się rozpoczynają wiosną roboty w polu wszystko śpiewa, co żyje: skowronki w powietrzu, a na ziemi ludzie, a pastuszkowie wyśpiewują najdonośniej. Na wszystkich uroczystościach kościelnych czy rodzinnych słychać śpiew. Człowiek się rodzi, śpiewają mu, żeni się wśród wesołych pieśni, kiedy umiera prowadzą do grobu przy śpiewie. Jak powietrze ptakom, rybom woda, tak mieszkańcom Ropczyc potrzeby jest śpiew. Kto nie śpiewa, nie gwiżdże, ten jakieś złe zamiary w sercu nosi, albo ciężko chory i żegna sie z tym światem.

Ta potrzeba śpiewu wybika zapewne -według Seweryna Udzieli- z łatwości tworzenia. Nowe piosenki najczęściej powstają w trakcie zabawy, do znanych,dawniej znanych piosenek, dośpiewują nowe kawałki i powtarzaja, aż zostanie zapamietane. 

Udziela przywołuje w tym miejscu przykład jak łatwo przychodzi ludowi ropczyckiemu tworzenie nowych wersów. Kiedy przebywał on na plebani w Ropczych podczas dożynek, usłyszał niespodziewanie skomponowany dwuwiersz, powstał on  z myślą o tym, że Udziela spisywał pieśni, aby je pożniej wydać drukiem. 

Brzmiał on tak:

„Śpiwamy panu Udzieli,

żeby ludzie o nas wiedzieli”

Lubią na ziemi ropczyckiej melodie wesołe, skoczne o szybkim takcie „ćwierciowym i ósemkowym”, tworzą melodie krótkie, dające się łatwo zapamiętać. Bardzo rzadko usłyszeć można pieśń smutną, dumki śpiewają na melodię krakowiaków. 

Wiele melodii jest ładnych, niektóre bardzo piękne, że aż trudno uwierzyć, że je lud tworzy. Często są to głośne śpiewy, im głośniej ktoś spiwa tym uważa się, że piękniej. 

Muzyka

Najzwyklejszym instrumentem muzycznym jest piszczałka, sporządzana przez chłopców wiosną z kory wierzbowej. Na fujarkach toczonych, mających z przodu sześć, a z odwrotnej strony jedną dziurkę, pastuszkowie umieją piękne melodie od najmłodszych lat wygrywać. W ostatnich dziesięciu latach, między chłopacami częszczającymi  do szkoly ludowej w Ropczycach, było pieciu skrzyków i jeden basista. Wszyscy w wieku 10-12 lat , i grali dobrze i to ze słuchu. 

Orkiestra składa się ze skrzypków i basisty, a czasem klarnecista przychodzi do pomocy. Młodzież przepada za muzyką, jednak nie poprzestaje na jej słuchaniu, ale po chwili zaczyna w rytm tańczyć i spiewać. 

 

Taniec

Widziałem tutaj (opisuje Udziela) jeden taniec tylko, czy muzyka zagra polkę czy krakowiaka, zawsze tancerze tak samo obracają sie w kółko, na tempo cztery, regularnie, miarowo, niezbyt żywo tancząc polkę. Tańczą wszyscy tak równo, jak wyuczeni artyści w balecie. Udziela opisuje, że tanic ten zrobił na nim wrażenie jakby gdyby patrzył na tańczące marionetki korbką w ruch wprawiane. 

Uroda

Jaki typ urody podoba się ropczycaninowi. Otórz, aby się podobać musi być ” cyrniawy na gębie” (ciemna karnacja), okrągły i rumiany, mieć „ocy jak tarecki, ciarne i malutki” , włosy czarne, wzrost średni, ciało krępe i barczyste. Kto takie walory posiada od razu spodoba się w Ropczycach, powiedzą o nim” to rzetelny chłopak”  lub „To rzetelna dziewucha”. 

 

Poezja Życia

Pisząc o poczuciu piękna trzeba wspomnieć jeszcze słowo o ułożeniu, o zasadach ludu tutejszego. Lud ma swoje zasady, co mozna a co nie można, Pomimo pozornie szorstkiego zachowania, lud ma swoje też delikatne „poczucia w obejściu”. Nie zawsze ono wydostaje się na wierzch, bo je przygniata troska i kłopoty życia codziennego, jednak delikatność tkwi na dni serca, a gdy się objawi w podziw wprowadza. Zajęcia prozaiczne życia codziennego nie zacierają poezji, którą lud się otacza, którą oddycha. W tej poezji składa skarby swoich uczuć. Kto chce poznać ducha ludu musi sięgnąć do tych skarbów.

 

Autor wpisu :

Ania Bernat-Mścisz

na podstawie opisu Seweryna  Udzieli z XIX na temat miejscowości Ropczyc, przedstawiony w miesięczniku Wisła rok 1889 T.  3

 

Zapraszam do kontaktu wszystkich zainteresownych tematyką.

Bardzo proszę o uszanowanie mojej pracy i nie kopiowanie tekstu bez mojej zgody.

Zapraszam natomiast do linkowania wpisu z podaniem autora  bloga 

 

 

 

 

 

 

 

Wiedeń 1915 i mieszkańcy powiatu Nisko

Posted on Updated on

The digital State Library of  Upper Austria

W biblitece cyfrowej możemy znależć wiadomości o  mieszkańcach Podkarpacia z miejscowości Cholewiana Góra, Jeżowe, Kłyznów, Leżajsk, Nisko, Pławo,  Zarzecze, z roku 1915.

Lista strat Nr. 156

wydana 8./04.1815

Wien 1915

Na wstępnie podano: Za zupełność i dokładność przedruku list Ministerstwo wojny nie przyjmuje żadnej odpowiedzialności.

Pouczenie .

1 Zapytania o pobycie i o zranieniu albo chorobie osób zranionych , względnie zasłabłych, należy występować za pomocą drukowanych podwójnych kartek korespondencyjnych albo telegraficznie (za dołączeniem zwrotnego portoryum ) do biura wywiadowczego Austryackiego Towarzystwa czerwonego krzyża we Wiedniu  albo do biura wywiadowczego Węgierskiego Towarzystwa czerwonego krzyża w Budapeszcie.

2. Dzień i miejsce pogrzebu zmarłych poda do wiadomości przynależny duszpasterz, prowadzący metryki .

 

układ podanych w spisie  informacji

Imie, nazwisko, Stopień wojsowy, oddział wojska, poddział, posiada prawo swojszczyzny w kraju, powiecie, miejscowości, rok urodzenia, wiadomość

 

 

Informacje tą podano w dziesięciu językach na wstępnie publikacji.

 

 

Adamiec Andrzej, Adamiec Andreas, Galizein, Nisko, Jata , 1886 kriogsgef. (jeniec wojenny)

Bolka Franciszek , Bolka Franz, Galizien, Nisko , Kamień 1882,  verwundet (ranny)

Cudziło Piotr, Cudziło Peter, Galizien, Nisko, Szyperki,  1887

Głuszak Andrzej , Głuszak Andreas, Galizien , Nisko ,Jezowe, 1887

Joachim Jakob, Galizien , Nisko Studzieniec/ Studzieniec ,1889

Jakubiec Adam, Galizien ,  Łańcut, Leżajsk, 1888,kriogsgef. (jeniec wojenny)

Kowal Józef Kowal Josef , Galizein, Nisko, 1892 

Łuka Jan, Luka Johann Galizian, Nisko, Zarzecze, 1892

mscisz austia
Galicja, Nisko, Jeżowe, I Wojna Światowa

Mścisz Józef Mscisz Josef,  ErsRes., Inft., IR.Nr.90, Galizien, Nisko, Jezowe 1888 , tot (27/12.1914) Ersatzreservist (wymieniony rezerwista), infanterie (piechota)

Mścisz Wojciech  Micisz Wojciech ,Galizien , Nisko, Jeżowe,1883, kriegsgef. , Skoblew, Gebiet Furghana, Rusland

Stanko Wojciech Stanko Adalbert, Galizien, Nisko, Łętownia, 1879,  kriogsgef. (jeniec wojenny)

Stec Wojciech Stec Adalbert , Galizien, Nisko, Pławo, 1886

Sudoł Sebastian, Sudoł Sebastian, Galizien, Nisko, Cholewiana Góra, 1890

Tofil Wawrzyniec Tofil Laurenz , Nisko Kłyzów, 1880

Zaguła Walenty Zagula Walentin Galizien, Nisko, Jeżowe, 1891 kriogsgef. (jeniec wojenny)

90 regiment piechoty stacjonował w Jarosławiu regiment.JPG

 

To część informacji jaką udało mi się wypisać tekstu sprzed ponad 100 lat.

Informacje będę sukcesywnie uzupełniać.

 

Autor wpisu :

Ania Bernat-Mścisz

Zapraszam do kontaktu, komentarzy,

Bardzo proszę o usznowanie mojej pracy i udstępnianie tekstu wraz z podaniem linku do bloga.  Źródła:

Biblioteka cyfrowa tutaj

Mapa tutaj

 

 

 

 

 

 

Jeżowe i jego mieszkańcy, historia zapisana w fotografii.

Posted on Updated on

Jeżowe  na Podkarpaciu ma wielowiekową historię. Miejscowość założył król Zygmunt August już w 1554 roku. Informacje te zawarte zostały w Inwentarzu z około 1590 -1597 roku . „(AGAD Dz. XVIII , 69, k. 306) wieś Jeżowa, założona na surowym korzeniu w 1554 r. miała kościół nowo zbudowany przez gromadę na gruncie wójtowskim”. Nowa parafia wizytowana była w roku 1604.

Moim marzeniem jako pasjonata genealogii jest móc ustalić jakie nazwiska pojawiały się w pierwszych zapisach dotyczących okolicy Jeżowego, Kopek, Grobli, Łetowni, Kamienia, Rudnika nad Sanem. Dzięki temu będę mogła ułożyć drzewo przodków, spokrewnionych i skoligaconych dla mojego męża.  ( tutaj wywód przodków  )

Co zawierają księgi metrykalne z tych miejscowości? To dla mnie wciąż wielka niewiadoma. Mam nadzieje, że  uda mi się dotrzeć do zapisów, które pozowolą odkryć ten aspekt historii związanej z tymi właśnie okolicami sandomierszczyzny.

Od lat szukam dostepu do:

Ksiągi Ochrzczonych – Liber Baptisatorum lub Liber Natorum

Księgi Zaślubionych- Liber Matrimonium lub Liber Copulatorum

Księgi Zmarłych Liber Mortorum lub Liber Defenctorum albo Księgi Pochowanych Liber Sepultorum

Można też spotkać księgi rejestrów np. bierzmowanych, lub zapowiedzi przedślubnych  należą do ksiąg konsystorskich.

Do młodszych ksiąg w których znajdują się zapisy metrykalne należą też zapisy w księgach USC

W oczekiwaniu na pojawienie się możliwości zaglądnięcia w te księgi staram się układać informacje jakie można zaczerpnąć np. poprzez stare fotografie.

Jedno z takich zdjęć ( jego kopie) otrzymałam dzięki uprzejmości osób mieszkających w miejscowości Jeżowe.

 

 

wyostrzone - Copy.JPG
Jeżowe, dawne fotografie, pamiątkowe zdjęcie rok około 1935 p

Na zdjęciu przedstawiciele rodziny Rogala, ale nie wykluczone, że również Mściszów  i wiele innych nazwisk związanych z regionem Jeżowego.

Łącznie na zdjęciu można rozpoznać 36 osób. Zdjęcie pochodzi z roku około 1935 . Trzy małe dziewczynki na pierwszym planie to trzy siostry, córki Antoniego Rogali ( ur.  1897 – zm. 1979) i Stefanii z domu Mścisz ( ur. 1906-zm. 2002)  Stefania to córka Jana Mścisza ( ur. 1871-zm. 1954) i Salomeii z domu Partyka ( ur. ok 1892-zm. 1947),  dziadkowie Stefanii Rogali z Mściszów to Jędrzej /Andrzej Mścisz (ur. ok 1834- zm.1912 Jeżowe 307)   oraz Wojciech Partyka i Regina z domu Walicka 

Szczególnie interesujące są panie ubrane w regionalne stroje ludowe. Sześć kobiet na zdjęciu ma widoczne haftowane serdaki.

Kto jeszcze znalazł się  na  tej fotografii? Mam nadzieję, że dzięki tej publikacji uda się rozpoznać kolejne osoby, co pozwoli ułożyć kolejne skrawki historii.

Zachęcam do kopiowania starych fotografii, do opisywania tych kopii. Ustalanie informacji gdzie mogło być zrobione, w jakim czasie, okolicznościach i oczywiście kto jest na fotografii.

Zapraszam również do zapoznania się z pozostalymi wpisami na blogu związanymi z tegionem Podkarpacia jak również innych terenów.

Razem odktywajmy historię małych ojczyzn.

Inne wpisy związane z Podkarpaciem

Z Podkarpacia do Ameryki

Francja nowa ojczyzna

Z Polski do Francji

Emigracja do Ameryki

Port Ellis Island migracje

Spisy Ellis Island

Pasiak z Łętownii

Szeliga nazwisko z Łętownii

Kopki Podkarpackie

Stulatkowie w Kamieniu

Historie ukryte w dawnej fotografii

O miejscowościach Podkarpackiech w gazetach w USA Łowisko, Bakońćzyce, Charzewice w Ameryce

Kamień, Łętownia i Nisko na łamach amerykańskich gazet

Pasiakowie za oceanem

Groble (Polska) Tonawanda USA

Emigrująca prababcia z Podkarpacia

 

Indeksacja sposób na odkrycia

Genealogia a cmentarze

 

Autor :

Ania B.-M.

 

Żródła:

fotografia: zbiory rodzinne

Historia Jeżowego Jezowe24

Atlas Historyczny Polski

 

Historie rodzinne ukryte w fotografii

Posted on Updated on

Co ukrywa się na fotografiach jakie mamy w starych pudłach,  kopertach, wiekowych torebkach?

Zachęcam abyście zerkneli do rodzinnych albumów i na nowo odkryli historie ludzi na tych fotografiach.

Ja dziś przeglądałam wycinek zbiorów dotyczących rodziny  wywodzącej się z południowo -wschodniej Polski z miejscowości Jeżowe oraz Grobli .

zd
Najstarszy na zdjęciu -Karol Mścisz urodzony Jeżowe syn Andrzeja (Jędrzej)  Mścisz i Zofia z domu Drelich
zdj-jpeg
Karol Mscisz -Carl Metz wraz z rodziną -zdjęcie wykonane najprawdopodobniej w Chester, Hancock, West Virginia, USA -kopia zdjęcia otrzymana od krewnych z Jeżowego, zdjęcie wykonane nie póżniej niż w grudniu 1962

potomkowie Karola i Józefy :

Michael G. Mścisz Metz

John Mścisz Metz

Andrew ? Mścisz

Julian Mścisz Metz

Paulina Mscisz Metz- mąż Slodzinski Carl Karol Słodziński

Frances Josephine Mścisz Metz -Edwin Szetela

Mary Josephine Mścisz Metz -mąż Cecil Charles McGraw

Katharine Mścisz Metz – mąż Chema Paul

Informacje o potomkach Mściszów z Jeżowego, którzy wyemigrowali do USA udało mi się ustalić dzięki stronie Ellis Island( informacje o Karolu Mściszu), natomiast informacje o jego Amerykańskiej części rodziny odnalazłam poprzez przeszukiwanie stron internetowych. Zdjęcia jakie wyżej umieściłam wysłane były zapewne przez rodzine Karola do krewnych pozostałych w Polsce.

 

 

kazimierz-mscisz-z-zona
Karol Mścisz wraz z żoną Józefą ze Strongów (?)

Karol Mścisz / Metz miał brata Jana (1871-1954) dsc08931

siostry Karola to:

Agnieszka ur. ok 1870 -wyszła za mąż z Iskrę , 1896 Jeżowe

Marianna ur .1882- wyszła za mąż za Chmurę przed 1912

Franciszka ur.1885

karol-mscisz-nagrobek
tu spoczywają Karol Mścisz (30.03.1877-1963), Andrzej Mścisz (1923-1947) i Józefa Mścisz (1888-1926)
untitled-1-copy
Bratanica Karola Mścisza- Stefania (najstarsza na zdjęciu) wraz z rodziną -Jeżowe rok ok. 1955
muzyk
zdjęcie znalezione w sieci -pokazuje grupe muzykantów, wieś Jeżowe
1 Maria Pasiak i Antoni Mscisz 1933.jpeg
Antoni Mścisz s.Jana wnuk Jędrzeja Mścisza z żoną Marią z Pasiaków zdjęcie wykonane rok 1933
DSC08963.JPG
tu spoczywa Karol Mścisz  syn Jana wnuk Jędrzeja Mścisza

 

Zachęcam wszystkich do zadbania o fotografie, skanowanie ich i również opisywanie (osób, nazwisk, kiedy mogły być wykonane i gdzie)

 

 

autor: Ania B.M.

żródła:

Ellis Island tutaj

Zdjęcia z cmentarza -Jeżowe wykonane przez mnie w 2014 roku tutaj

cmentarz Hancock tutaj

Łowisko, Bakończyce ,Charzewice w Ameryce

Posted on Updated on

Dziś ciąg dalszy wspominek z Podkarpacia jakie znalazłam w amerykańskiej prasie sprzed wielu lat.

Gazeta  Daily Press z Utica z marca 1970  opublikowała informacje o zgonie Jana Dyducha

John A. Dyduch z 922 Lenox Ave. emerytowany pracownik New York Railroad zmarł  wczoraj w swoim domu po długiej chorobie.

Urodziła sie w Polsce (Przemyśl -Bakończyce, Polska, Europa)  i skończył tam szkołe. Ożenił się z Frances Karnet w Rozwadowie, Poland  w 1907. Przeprowadzili się do Utica w 1913 roku.

dydych

Pan Dydach pracował przez 45 lat i był na emeryturze od 1956 roku.

Należał do kościoła Holy Trinity Church.

dydych 2 Poza żona pozostawił dwie córki Jane Mitrzyk i Geneve Zanowitz obie w Utica.  Uroczystość pogrzebowa  odbyła się w środe o godzinie 8:30 w domu pogrzebowym Ryczek Funeral Home. Pochowany na cmentrzu Holy Trinity Cementery, Yorkville.

 

Gazera Observer z grudnia 1971 poinformowała o zgonie Frances K.Dyduch . Zamieszkałej 715 Roberts St.wdowy po Janie (John ) A.Dyduch, która zmarła w St. Luke”s Memorial Hospital Centre.

Urodziła się w Harzewicach (Charzewicach )w Polsce. córka (Jana ?) i Mary Stankowski Karnal. Ukończyła szkołe w Polsce u wyszła za mąż w 1907 roku za Jana Dyducha (John Dyduch).  Jako para małzonków przyjechali do Utica w 1913.

Pani ( Frances ) pracowała jako prządka w Utica cotton milles przez 40 lat, na emeryturze od 1953.

fr dyduch.JPG

 

W roku 1984 27 stycznia na łamach  gazety Observer pojawił sie wpis związany z południowo-wschodnia Polską.

Gazeta informuje o zgonie Anieli POTACZALA, lat 96 zamieszkałej  910 Haak Ave. ,która zmarła w piątek 11 stycznia 1984 , po długiej chorobie w domu opieki Genessee.  (the Genessee Nursing Home) .

Urodziła się w Łowisku, w Polsce była córka Krzysztofa i Barbary Banuch Rząsa i przybyła do kraju w młodym wieku .Wyszła za mąż za Józefa Poraczala (Joseph Potaczala ).  w 1908 w Chicopee.Massachusetts. Oboje przybyli to Utica w roku 1920. Pani Potaczala była zatrudniona w Utica Steam Cotton Miils. Należała do kościoła Świętego Krzyża – Holy Cross Polish National Catholic Church .

1984 lowisko ny observer

Pozostawiła 5 córek -Sophie Simmons,w Utica ; Catherine (żone George ) Vietbaler, Herkimer ; Mary (Frank) Wilczek, Utica  i Frances Pawloski, New York Mills.

Dwóch synów Stanley Potter i Edward Pataezala, obaj zamieszkali New York Mills.

18 wnucząt, kilkoro prawnuków i kilka praprawnuków .

Pogrzeb odbył się na cmentarzu Holy Crosa Cementery .

 

 

15 kwietnia 1975 gazeta Observer podała informacje o zgonie rs. Frances Lepcio

Whitesboro – Pani Frances Lepco z ulicy Creshill Drive   obecnie z 208 Jafrerson Ave, Utica , zmarla w szpitalu po krótkiej chorobie .

Urodzona w Łowisku w Polsce, córka Jana (John) i Katarzyny (Catherine) Jabas Kida, przybyła do regionu Utica w 1911 roku.

W 1916 wyszła za mąż za Michała (Michael) Lepcio w Utica. Michael Lepcio zmarł w roku 1940 . (Frances ) była zatrudniona w Utica Knitting Mills. Należała do  kościoła  St.Stanislaus  .

Była matką trzech synów Joseph z Utica, Stanley z Ogdensburg i Thaddeus (Ted) Lapcio z Dedham.  Cztery córki Carherine (Wdward) Misuta z Hialeah Fla., Mary ( Julian) Zebrowski z Tuscon, Josephine (Ravmond) Welch (?) z Alexandia,Va.  i Estelle (John) Lewek z Whitesboro z którą mieszkała.

Frances Lepio pochowana została na cmentarzy St.Stanislaus.

15 kwietnia 1975 utica Observer.JPG

 

 

Autor:

Ania B.M

 

Bardzo prosze o uszanowanie mojej pracy. Proszę o udostępnianie tylko i wyłącznie z podaniem linku do strony i autora tego wpisu.

 

 

 

Kamień, Łętownia i Nisko na łamach Amerykańskich gazet

Posted on Updated on

Podkarpackie miejscowości w Amerykańskich gazetach.

1.O Nisku 41 lat temu wspomniano w gazecie  ” Daily Press”   – Utica  Sat.  21 June 1975 

szewczyk.JPG

Sophie T.Szewczyk / Zofia T. Szewczyk z Route 26 ,Stokes

died Thursday  at Rose Hospital / umarła w czwartek w szpitalu Rose, 

after a long illness / po długiej chorobie

She was born in Nisko / urodziła się w Nisku

Poland, Europe daughter of Francis and Katherine Wojciek  Siek,

w Polsce, w Europie córka Franciszka i Katarzyny (c.Wojciecha Sieka)

and come to Passaic, N.J / i przybyła do Passaic/ N.J

at 19. At one time she was employed there by the Botney

kiedy miała 19 . Pracowała tam w Botney

and Forstman Knitting Mills .

She was maried to Stanley Szewczyk in 1919.

Wyszła za mąż za Stanisława Szeczyka w roku 1919.

They moved to Stokes 1924. He died in 1956.

Przeprowadzili się do Stokes w 1924 . On (mąż jej ) zmarł w 1956.

 

Jak możemy przeczytać w daleszej części notatki Stanisław i Zofia Szewczykowie mieli syna Waltera zamieszkałego również  w Stokes; córkę Stephanie ( jej mąż- Francis Hoffert ) zamieszkali West Leyden  i siostrę Josephine (Józefę ) Marchut zamieszkałą w Nisku .

szewc

 

2.Gazeta  Journal z 14 maja 1970 zwraca się do

zak.JPG

Antoniego Żaka  z Kamienia (Nisko, Rzeszów, Poland)

Waltera Żaka z Kamienia

Teresy Żak z Kamienia

spadkobiercy po Nellie Żak z Saratoga Springs

zak1.JPG

 

Nellie (najprawdopodobniej Aniela ) Żak zmarła

24Jan1969 St. Peter’s Utica, NY

 

3.W gazecie ” Daily Press ” z 21 lutego 1966, Utica

letownia.JPG

To/Do  Zofia Jędrak (?) z Łętowni , pow. Lezajsk, woj- Rzeszow, Poland

Walenty Szuba z Łętwoni  , Franciszek Szuba z Łętwoni ,

Maria Kolano z Łętwoni , Antoni Kolano z Łętowni

i Stanisław Kolano z Łętowni

powiadamiani są w związku ze sprawą spadkową po Janie Szuba (John Szuba / Suber?)

4. Gazeta „Observer ” z 1972 wydawana w Utica 

informuje o śmierci Józefa Misiaka / Josephe Misiak

miał lat 82, zmarł w Walesville urodzony w Łętownia, Poland. Przybył do Utica w młodym wieku .Ożanił się z Magdaleną Kurczaba w Utica w roku 1912, która zmarła w 1965 roku.

Pracował w New York Central Rail Road przez 47 lat i przeszedł na emetyture 15 lat temu. Pozostawił dwie córki Mary (żone Waltera Niemiec ) i Frances (żone Leo Blair ) obie zamieszkałe wNew Hartfors i trzech synów Johnz Walesville ,Walter z Clark Mills i  Stanley z NY.Mills

misiak

autor :

Ania B.-M.

 

 

 

 

 

Źródła:

http://www.fultonhistory.com/Fulton.html

http://www.saratoganygenweb.com/SimonesP-Z.htm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Spisy z Ellis Island

Posted on Updated on

Każdy z Was może sprawdzić czy jego krewni nie emigrowali za ocean do Ameryki na przełomie wieków XIX i XX .Jak to zrobic ? Najlepszą opcja jest zalogowanie się do strony http://www.libertyellisfoundation.org/ tam właśnie możena wpisać nazwisko w okno wyszukiwarki z zakładce Ellis Island /Passanger Search .

W taki właśnie sposób szukam od kilku lat danych związanych z emigracjami krewnych i spowinowaconych .

 

Właśne poszukiwania rozszerzyłam o nazwiska osób jakie również były wymienione jako podróżujące z interesujących mnie miejscowości.

Co znalazłam ?

Mukowski Tomasz i Tabor Michał lat 38 z Cholewianej Góry

dopływają 24 stycznia 1902  miejsce docelowe Passaic

Rogala Marja z Kamienia   płynie w roku 1929 data dopłynięcia 23 lipca -lat 31 ojciec Józef Piróg -płynie do męża Mariana Rogali zamieszkały Central Fall ,425 Hight street

Helena Rogala lat 5 -córka  w/w

Rogala Janina lat 3 -córka w/w

płyna do Central Fall

tym samym statkiem płynie

Bronisława Stasik lat 53 syn w Kamieniu -Stanisław Myrosz

oraz Tomasz Szot z Kamienia lat 35 -w Kamieniu żona Zofia Szot i szwagie i Franciszek

Rogala Wojciech lat 30 z Jeżowego dopływa 25 luty 1904  żona Zofia Rogala -miejsce Philadelphia

 

25 stycznia 1915 dopływa statkiem Kroonland z Antwerpi

Rogala Anna z Jezowego lat 18- matka Rogala Zofia zamieszkała Jeżowe /Nisko

płynie do ojca Wojciecha Rogali

z nią płynie rowniez Wolak Maria lat 19 córka Łukasza Wolka z Jeżowgo

na tej samej liście jest rownież Guzak Agniszka lat 21 -matka Katarzyna Guzak

oraz Janus Franciszka lat 22 córka Łukasza Janusa zamieszkałego Jeżowe /Nisko

 

13 lutego 1906 statkiem Kroonland z Hamburga

Rogala Wojciech z Wólki lat 30 płynie do szwagra Józefa Słowika w Bradford

Rogala Wawrzyniec z Wólki lat 32 płynie do szwagra jak wyzej

Kołodziej Anna z Łętowni arrive 8 December 1915  z Rotterdamu w Holandii

lat 19 ojciec Tomasz Kołodziej

 

Bronisława Kołodziej dopływa  17 maja 1899 lat 17 z Górna

 

przybywają 27 stycznia 1900 wypływając z portu Antwerpia

Kołodziej Anna lat 20 z Chlewianej Gory do kuzynki Marii Maziarz zamieszkałej Passaic

Kołodziej Zofia lat 26 z Cholewianej Góry płynie do kuzynki Anny Tabor zamieszkałej Passaic

Kołodziej Kazimierz msc.10 syn Zofii

Kołodziej Jan lat 38 mąż Karoliny  z Cholewianej Góry dopływa do Ellis Island 10 lipca 1909

Kolodziej Antoni lat 40 z Cholewianej Góry płynie do Andrzeja Kołodzieja w Passaaic -dopływa do Ameryki razem z wyżej wymienionym Janem

 

Z Grodziska Partyka Wojciech dotarł do E.Island 17.03.1898 roku lat 22 płynie do szwagra wyruszając z Bremen

Partyka Stanisław dociera do USA w 1929 lat 4  z Górna

Partyka Bronisława lat 27 z Górna

Partyka Andreas dopływa 31 września 1898  lat 19 z Grodziska

Partyka Marianna dopływa do Ellis Island 13 sierpnia 1905 lat 16 z Kamienia płynie do Chicopee

tym samym statkiem płynie również Piela Wawrzyniec lat 34  a także Wasik Jan lat 16

Wasik Marcin lat 33 -wszyscy razem płyna do Chicopee, płynie też Miazgowiec Wojciech do Montville

Partyka Klem (Klemens?) lat 24 dopywa (arrival date ) 23 Maj 1920  -do wuja Jóżefa Partyki zamieszkałego Chicopee Mass

Partyka Franc lat 26 z Kamienia dopływa 29 August (sierpnia ) 1901 roku do Ellis Island

wypływając z portu w Bremen statkiem (Name Ship ) Gera

Partyka Salomea lat 18 dopływa 4 listopada 1912 córka Kazimierza Partyki z Kamienia

tym samym statkiem płynie Sienlak Aniela lat 25 córka Marii Tabaki z Jeżowego i Sienlak Jan lat 2

poniżej kolejne nazwiska osób ,które emigrowały z Jeżowego i Kamienia

kamien jezowe

 

 

Partyka Barbara dopływa 20 kwietnia 1904 lat 19 z Grodziska płynie do siostry Zofii zamieszkałej w Fall River

na zdjęciu poniżej kolejne osoby z Grodziska

płynace tym samym statkiem co Zofia

z grodziska.JPG

z grodziska 2

w roku 1939 do USA dociera Partyka Rozalia statek Batory lat 26 -adres do jakiego zmierza to 39 Dream Street Hartford Connecticut -urodzona Windsor Connecticut

Edward Partyka rok 1938 urodzony 8 listopada (November ) 1916 Windsor Connecticut -płynie statkiem Aquitania -tym samym statkiem płynie również Mikołaj Partyka urodzony 6 December 1911 Windsor Connecticut

Mam nadzieje, że dzięki tym danym  uda mi sie kiedyś odnależć więcej informacji o Salomeii z Partyków urodzona około 1872 (żona Jana Mścisza) . Salomea była córką Wojciecha i Reginy z Walickich . Bratem Salomeii był Marcin Partyka (żona Aniela ze Stypów.Siostrą Salomeii była Maria z Partyków po mężu Ciak (ich córka Agnieszka wyjechała do Brzegu Dolnego powiat Wołów -miała męża Gębskiego).

Nazwisko Mścisz interesuje nie szczególnie, poniżej mapka przedstawiająca z jakich miejsc podróżowali oni do USA .

mapa

Mścisz Aniela dociera do USA 10 November 1910 statkiem wypływających z Bremen lat 18 z Grodziska Dolnego do siostry Marii mieszkającej Philadelphia

Grodzisko mscisz.JPG

tym samym statkiem płynie też Rydzik Katarzyna i Stanisław z Grodziska Dolnego a także Halmiak Aniela i Halmiak Jan z Grodziska Dolnego , Rożyczki Szymon z Grodziska Dolnego a także Bąk Jan z tej samej miejscowości .

Grodzisko mscisz

 

Andresa Mścisz urodzony w Grodzisku  ma lat 27 kiedy dociera do USA 23 .08.1898 -płynie do Philadelphii do kuzyna

Mścisz Wojciech lat 36  z Trynczy -zona Anna Mścisz -Wojciech płynie do kuzyna Franciszka Mścisz zamieszkałego Philadelphia -do USA dopływa 31.03.1910

Franc Mscisz z Grodziska lat 32 żona Bronisława (?) płynie do brata

Mscisz F.J. lat 28 nationality USA   z Philadelphia w maju 1943 dopływając do Ellis Island statkiem Crolinkan

Mscisz Frank J.lat 28 rok 1944 marzec  -statek Aedanus Burke

Mscisz Frank J 33 y  1948 George Walton

Mścisz Frank J (na statku pracujący lat 16  pozycja na statku bosman ) dopływa 30 kwietnia 1955 -statek Gulfkey

 

Mścisz Jan z wsi Laszczyny dopływa 2 stycznia w 1906 roku do szwagra Hasiora ? Jakuba

tym samym statkiem płynie Mazur Wawrzyniec z tej samej miejscowości

Mścisz Ladislaw lat 62 dopływa 13 marca 1924 roku -naturalizacja 1907

Milwaukee Wisconsin 469 Murray Ave.

Mścisz Michał dopływa 27 stycznia 1924 lat 20 urodzony 26 October 1903 Philadelphia płynie do wujka Tomasza Mścisza zamieszkałego 3166 Almond str.Philadelphia

 

Józef Mścisz dopływa 1 sierpania 1913 roku ruszając z Hamburga (statek Patricia ) -ma wtedy lat 27 urodzony w Grodzisku -jego ojciec to Jakub Mścisz

Mścisz Józef lat 29 urodzony Jeżowe  dopływa do Ellis Island 18 October 1912 statkiem Mauretania żona Maria Woś Jeżowe 585 płynie do Tomasza Bednarza

Mscisz Zofia informacje ze strony internetowej (link w żródłach )

zofia mscisz

00576

Niestety nie udało sie odszukac na liście pasażerów Zofii Mścisz jednak jak wynika z aktu zgonu urdziła sie 17 .12.1894 roku Jezowe

 

Karol Mścisz (ur 30.03.1877) lat 33 żona Józefa Mścisz  płynie do Karola Zyguły statkiem Lapland z portu Antwerpii -tym samym statkiem płynie Zofia Tabor ,Tabor Franciszka , Gwiazda Franciszek z Wólki

Karol był synem Jędrzeja (takie dane udało się ustalić z akt spadkowych po Jędrzeju -zgon 1912 Jeżowe 307 urodzony ok. 1834 -brak informacji o żonie Jędrzeja -jeśli będę miała dostęp do aktu zgonu liczę, że ustale nazwisko jego wcześniej zmarłej żony )

Informacje o Karolu znalazłam na stronach internetowych, pierwszą informacją było odszukanie grobu Karola na stronie Findagrave (link w żródłach do wpisu )

karol msc.JPG

karol mscisz nagrobek

W grobie rodzinnym pochowany jest

Andrzej ur 1932-zm 1947

Józefa ur 1888 -zm.14.12.1926

oraz Karol -ur 1877-zm 05.08.1963 West Virginia

krol mscisza

 

wszyscy pochowani są na cmentarzu Locus Hill Cemetery

Kiedy udało mi się odszukać te informacje postanowiłam zrobić kolejny krok -napisałam do San -taki nick miała osoba ,która wstawiła informacje i zdjęcia do tej strony-było to w styczniu 2011 roku .

Odpowiedz przyszła kilka dni później .

Oto treść:

od sandra

Jak wynika z tekstu Karol Mścisz zmieniła nazwisko na Metz (a właściwie posługiwał sie obiema wersjami ) Karol był emeterytowanym pracownikiem firmy American Sheet and Tin Plate co.in Chester .Zmarł w piątek rano w domu jego córki Pauline (Żony Carla Słodzińskiego ) w Baltimore .Miał 86 lat , urodził sie w Polsce 30 marca 1877 .Na emeryture odszedł kiedy zamknięto młyn w roku 1931 .

Dalej wymienione są jego dzieci i wnuki .

Requiem będzie odśpiewane na mszy o godzinie 9 rano w CHESTER SACRED HEART CATHOLIC CHURCH pod przewodnictwem  księdza Eugene Jacobs . Pochowany będzie na cmentarzu  Locust Hill Cementery . Różaniec będzie odmówiony o godzinie 7 rano  w kaplicy pogrzebowej Arner , przyjaciele zaproszeni są na środe i czwartek.

 

karol m

Potomkowie Karola i Józefy Mściszów

wcześniej wymieniony Andrzej oraz

 

John Mscisz Metz  ur .1914

Michael Metz Mscisz ur 1902

mscisz michael.JPG

Paulina z domu Mścisz  Metz ur 1917 zmarła 25 stycznia 2003 w Baltimore (mąż Slodzinski Carl ) mieli syna Charlsa

 

mcgraw

informacja z The Baltimore Sun

z datą 22 .03.2003 roku mówią o zgonie 25 stycznia 2003 Pauline T. Slodzinski (panienskie Metz ) lat 86 córka Karola i Józefy Metz(Mscisz ),wdowa po Karolu Słodzińskim,ukochana matka Charlsa, głąboko opłakiwana przez Richarda ,jej siostrę Franciszke ,szwagierkę Elizabeth ,siostrzenice i siostrzeńca Ingrid,Lorraine,Edwin and Michael ,dla których była wiecej niż tylko ciocią, cała rodzina and przyjaciele.Ci którzy  chcą proszeni są o rozważenie wsparcia  na rzecz American Cancer Society or the Joseph’s Center, South Broadway, Baltimore, MD 21231 

Katharina Mścisz Metz ur .1919 mąż Chema Paul

Mary Mścisz Metz ur 1910 zmarła 2001 Columbina pochowana County Memorial Park,Calcutta,Ohio,USA -mąż Cecil Mc Graw

Francies Josephine  Mścisz Metz ur 17.09.1920 zmarła 23.01.2010 Baltimore (mąż Szetela Edwin John )

Dzieki wsparciu krewnych udało się odnależć zdjęcia rodziny Karola z USA

karol z zona

zd
można się domyślać ,że na zdjęciu jest Karol Mścisz być może z wnukami lub prawnukami -zdjęcie musiało być wykonane przed 1963

Dzięki tym wiadomościom udało się odtworzyć wiele informacji z historii rodziny Mściszów oczywiście liczę, że kiedyś dopiszę kolejne linijki tej historii .

 

Zapraszam do komentarzy i kontaktu .

 

Autor :

Anna B.-M.

Żródła :

http://www.findagrave.com/cgi-bin/fg.cgi?page=gr&GSln=Mscisz&GSbyrel=all&GSdyrel=all&GSob=n&GRid=43762154&df=all&

http://sortedbyname.com/mobile/pages/m227705.html

http://www.wvculture.org/vrr/va_dcdetail.aspx?Id=5057092