Uncategorized

Mieszkańcy Pstroszyc cz. 2

Posted on Updated on

Historie zapisane w fotografii, uśmiechy uchwycone na dawnej kliszy aparatu. 

 „Pstroszyce to wieś w Małopolsce, gdzie pagórki urozmaicają krajobraz, a ze wzgórza Widnica, kiedy powietrze jest przejrzyste, dostrzec  można piętrzące się na południu majestatyczne Tatry.|”

 

 

Zdjęcia i opisy przesłał Pan Mariusz Miś, wnuk Stanisławy Miś z domu Wędzony.

 

 

20180908_130909-001.jpg
1. Stanisława Wędzony 

Stanisława Wędzony i jej pogodny uśmiech, w tle zabudowania dawnych Pstroszyc (?), bielony drewniane domy kryte strzechą, po prawej kobieta stojąca przy kurach, dwoje dzieci dziewczynka i młodszy chłopiec (?). W tyle mężczyzna z uniesiona w górę prawą dłonią. 

20180908_131231-001.jpg
2. Władysław Ordys, Pstroszyce

Władysław Ordys, syn Marii Ordys ( z domu Wędzonej ), siostry  Stanisławy Wędzonej. 

20180908_131048-001.jpg
3. Stanisława Wędzony, Edward Wędzony, Pstroszyce

Stanisława Wędzony z najmłodszym swoim bratem, Edwardem Wędzonym, Pstroszyce. 

20180908_131325-001.jpg
4. Mieszkańcy Pstroszyc

Pierwsza z lewej w górnym rzędzie Stanisława Wędzona, pierwsza z prawej w górnym rzędzie Nastka Deńca

20180908_132947-001.jpg
5. Wędzony, Dróżdż, Miłek

Druga z lewej Stanisława Wędzona, obok Jagnysia Dróżdż, następnie Szczepan Dróżdż i pierwsza z prawej Maria Dróżdż ( przyszła Miłkowa ).

 

20180909_133656-001.jpg
6. Piotr Wędzony

„Trzeci po lewej Piotr Wędzony ( ur. 12.06.1903 – zm. 24.08.1994 ), drugi według starszeństwa brat Stanisławy Wędzonej. Od rozpoczęcia służby wojskowej pozostał w armii do chwili wybuchu II Wojny Światowej. W rodzinie Wędzonych darzony wielkim autorytetem. Wizyty u Piotra Wędzonego na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku były dla mnie niczym audiencja i wielkie przeżycie które pamiętam do dziś.”-Tak wspomina je Pan Mariusz Miś.

 

20180908_130951-001.jpg
7. Maria Aleksandra Wędzona

Z pewnością siostrzenica Stanisławy Wędzonej i siostra przyszłego profesora AGH Tadeusza Wędzonego.Z dużym prawdopodobieństwem że jest to Maria Aleksandra Wędzona.

20180909_134328-001.jpg
8. Stanisława z domu Wędzony

 

20180910_163450-001.jpg
9. Piotr Wędzony syn Mikołaja

Z bardzo dużym prawdopodobieństwem Piotr Wędzony, najmłodszy syn Mikołaja Wędzonego i Katarzyny z domu Dróżdż. Młodszy brat Adolfa Wędzonego.

20180910_164023-001.jpg
10. zdjęcie ślubne Adolfa Wedzonego  i Katarzyny z domu Drożdż

Zdjęcie ślubne Adolfa Wędzonego, syna Mikołaja Wędzonego ( ur. 1881- zm. 1926 ) i Katarzyny Wędzonej z domu Dróżdż ( ur.1882 – zm. 15.02.1964 ). Mikołaj był bratem  Franciszka Wędzonego. Co ciekawe zarówno Franciszek jak i Mikołaj ożenili sie po sąsiedzku. Katarzyna była siostrą żony Franciszka Julii.

20180615_165232(1).jpg
11. Szkoła Powszechna w Pstroszycach

Wśród uczniów:

chłopiec Tadeusz Wędzony z Parceli , stoi pomiędzy małżeństwem Książków (siedzą na ławce od lewej strony). Dziewczynka za Tadeuszem , Maria Uchto z Pstroszyc II. Dziewczynka ciemna sukienka  po środku Józefa Małupa , dziewczynka z białą bluzką, koralami Janina Mucha. Pośrodku na górze dziewczynka z białym fartuszkiem , zaczasymi włosami  to Stanisława Wędzona. Dziewczynka z warkoczykami , białymi wstążkami, stojąca pośrodku to Peroniówna.

Nad księdzem po prawej stronie stoi chłopiec z białym kołnierzykiem , to Eugeniusz Szarek. Pomiędzy księdzem a nauczycielką w tyle Żurek z Podleśnej Woli.  Dziewczynka z warkoczykami z białym fartuszki , stoi pośrodku to Zofia (Leonka) Zachwieja. 

Pierwszy rząd , druga od lewej Natalia Bomirska, córka kierownika szkoły siedzącego pośrodku.

 

11-002.jpg
12. zdjęcie ślubne, Pstroszyce

Zdjęcie ślubne Zofii Wędzonej i Jana Malupy

20180912_163633-001.jpg
13. Zofia Malupa z domu Wędzony  

Zofia Wędzona ( starsza siostra Stanisławy Wędzonej ) z córką Maryse ( Marią )

20180912_163116-001.jpg
14. Zofia Malupa z synem Janem i córka Marią rok ok 1945

 

Zofia Wędzona z córką Maryse ( Marią ) i synem Jean Claudem ( Janem ). Zofia Wędzona po wyjściu za mąż za Jana Malupe wyjechała z mężem w latach 30 XX wieku na emigracje do Belgii. Te dwa zdjęcia pochodzą z roku  około 1945

20180912_164207-001.jpg
15. zdjęcie komunijne Jean Clauda
Zdjęcie komunijne Jean Clauda. Z lewej najstarszy syn Marii Ordys ( z domu Wędzonej ), Stanisław, obok Edward Wędzony, najmłodszy brat Zofii Malupy ( z domu Wędzonej ). Obok Jean Clauda (Jana ), starsza siostra Maryse (Maria ). Wspomniana na dwóch wcześniejszych zdjęciach z dziećmi Zofia po zakończeniu II Wojny Światowej powróciła do ojczyzny i osiadła na tzw. Ziemiach Odzyskanych w Długopolu Zdroju, z tego okresu pochodzi to zdjęcie komunijne. Po śmierci męża Jana Malupy przeniosła sie z dziećmi do Ostrowa Wielkopolskiego.
20180913_171619-001.jpg
16. Piotr Wędzony
Zdjęcie Piotra Wędzonego ( brata Stanisławy Wędzonej ), z obozu jenieckiego w Mühldorf.
Zdjęcie Zofii Malupy ( z domu Wędzonej ), wykonane w Brukseli w latach 30 XX wieku. 
20180913_171355-001.jpg
17. Zofia Malupa

Zofia Malupa ( z domu Wędzona ), zdjęcie wykonane prawdopodobnie w drugiej połowie lat 40 XX wieku już po powrocie z Belgii do ojczyzny.

20180913_171947-001
18 .Zofia Malupa
Zofia Malupa ( z domu Wędzona ), zdjęcie wykonane prawdopodobnie na początku lat 70 XX wieku.

Mam nadzieję, że  uda mi się uzupełnić opisy zdjęć. 

Mieszkańcy Pstroszyc Zdjęcia i opisy

Zdjęcie ślubne z wieś Podleśna Wola tutaj

 

Zespół ludowy z Przybysławic Przybysławice i nazwisko Miś

 

Czekam na wiadomości  Was.

 

Autor wpisu:

Ania Bernat-Mścisz

Genealogiczna Podroż w Przeszłość

Serdecznie podziękowania dla Pana Mariusza Miś za udostępnienie zdjęć i ich opisanie.

Źródła:

Księgi metrykalne USC Miechów, oraz  księgi parafialne, przechowywane również w AP Kielce, AD Kielce jak również AN Kraków.

 

Opowieści o rodzinie Stanisławy z domu Wędzonej córki Franciszka Wędzonego i Julianny z domu Dróżdż,  urodzonej w 1919 roku, spisane przez Mariusza Miś wnuka Stanisławy, który podzielił się ze mną historią rodzinną. Źródłem są również  historie spisane przez Tadeusza Wędzonego, profesora na AGH,  bratanka Stanisławy Miś z domu Wędzony.

Zdjęcia są prywatną własnością wnuka Stanisławy z domu Wędzony, Pana Mariusza Miś.

Opis zdjęć również przesał Pan Mariusz Miś.

 To w tej miejscowości urodził sie mój pradziadek Wincenty Machejek walczący i niepodległość Polski. Historię o nim możecie przeczytać tutaj . 

Mieszkańcy Pstroszyc

Posted on Updated on

Pstroszyce to wieś w Małopolsce, gdzie pagórki urozmaicają krajobraz, a ze wzgórza Widnica, kiedy powietrze jest przejrzyste, dostrzec  można piętrzące się na południu majestatyczne Tatry.

To w tej miejscowości urodził sie mój pradziadek Wincenty Machejek walczący i niepodległość Polski. Historię o nim możecie przeczytać tutaj . 

 

Zdjęcia i opisy przesłał Pan Mariusz Miś, wnuk Stanisławy Miś z domu Wędzony.

W Pstroszycach, wsi oddalonej około 5 kilometów od Miechowa, w roku 1905 urodził się rownież Jan Uchto. Jan był synem Pawła i Marianny z domu Czekaj, wnukiem Jana Uchto i Franciszki z domu Szwaja; oraz wnukiem Andrzeja Czekaja i Apolonii z Machejków (Apolonia to córka Franciszka Machejka i Marianny z Wójcików- ci ostatni to moi 3 x  przodkowie). Wywód przodków można zobaczyć tutaj .

20180614_171530
1. Jan Uchto, ur. 1905 roku, Pstroszyce, Miechów 
20180614_172138(1)
2. Józefa z domu Wędzony
da07ea1d286d9461f1ed5ed76ed5646f_4e8c8c09-478a-43f4-bbd3-c5a85bcad133-3(2)
3. Zdjęcie ślubne Jana Uchto i Józefy z domu Wędzony rok 1929.

Moja babcia Zdzisława była na tym ślubie jako małe dziecko, Jan Uchto był jej ojcem chrzestnym.

Niestety tuż po narodzinach pierwszego dziecka Józefa zmarła, dziecka również nie udało się uratować. Jan Uchto zmarł na gruźlicę.  

 Józefa z domu Wędzony była córką Franciszka Wędzonego i Julianny z domu Dróżdż, wnuczką  Michała Wędzonego, a także wnuczką Kazimierza Dróżdża i Agnieszki z domu Małupa. Franciszek Wędzony(ur. 25 września 1875 roku) był przewodnikiem pielgrzymek do Kalwarii Zebrzydowskiej. Ojcem Michała był  Jana Wędzonego i Marianny z domu Tomon.  akt małżeństwa tutaj. Rodzicami Jana Wędzonego byli Wojciech i Agnieszka z domu Gołuch. Zgon Wojciecha zapisany jest w księdze dotyczącej wsi Siedliska, miało to miejsce w 1810 roku  zapis tutaj.

Bratem rodzonym Michała był Kacper, miał on  synów Andrzeja i Walentego Wędzonych. Walenty i jego żona Małgorzata z domu Nowak mieli syna Józefa Wędzonego, który jak można z wysoki prawdopodobienstwem przypuszczać, był tym  Józefem, który wraz z moim pradziadkiem walczył o niepodległość Polski, obaj walczyli w legionach Marszałka Piłsudskiego. 

Najstarszy syn Fraciszka i Julianny Wędzonych, Jan Wędzony ( rocznik 1900) był ochotnikiem wojskowym w 1918 roku. Brał udział w walkach pod Kijowem. Został odznaczony Krzyżem Walecznych i Krzyżem Zasługi. Jego żoną była Katarzyna z domu Deńca z Podleśnej Woli. Zmarł przedwcześnie w 1934 roku na obustronne zapalenie płuc. W 1937 roku wdowa po nim wyszła za mąż za Bolesława Oleksego z Zagórawy. 

akt metrykalny

454/1900, Jan Wędzony
Franciszek Wędzony, lat 26
Julianna Dróżdż, 22 lata
dziecko ur 5/18 Grudnia
chrzest i zgłoszenie odbyło sie dnia następnego
imie Jan; rodzice chrzestni Andrzej Wędzony i Bronisława Gąsior (?)
świadek; Ignacy Kopeć lat 30

 

Na poniższym zdjęciu znajdziemy również mieszkanki Pstroszyc.

20180614_170628
4. Kółko różańcowe

Z opisu tego zdjęcia jaki przed laty podała  śp. Pani Stanisławy wynika, że czwarta w górnym rzędzie od lewej strony stoi  Maria z domu Dróżdż  z części Pstroszyc zwanej „Kątki/Kontki (?)” (poźniej Miłkowa) . Pierwsza od prawej w górnym rzędzie to Władysława  Wędzona ( później Florkowa)  z Rozpierzchowa (część Pstroszyc) córka Marcina Wędzonego syna Kacpra Wędzonego i Małgorzaty z Nowaków (kuzynka Stanisławy z domu Wędzonej). Dolny rząd druga od lewej Stanisława Wędzony z „Kątków”, druga od prawej, dolny rząd, to Nastka Deńca ( szagierka brata Stanisławy, Franciszka Wędzonego).

 

Mieszkańcy Pstroszyc, jak również pewnie okoliczynych wsi, jak na przykład Podleśna Wola, są uwieńczeni na zdjęciach ślubnych. Takie zdjęcia to bardzo ważna pamiątka również dla rodzinnych genealogów.

20180614_171622podp
5. Zdjęcie ślubne Edward Wędzony i Stefania z domu Baziur 

W dolnym rzędzie druga z lewej siostra pana młodego Zofia Malupa ( z domu Wędzona), obok trzeci z lewej Stanisław Ordys, świadek a zarazem syn siostry pana młodego Marii Ordys. W drugim rzędzie od dołu pierwszy z lewej Piotr Wędzony, brat pana młodego, poniżej druga z lewej to jego małżonka Julia z domu Zaich. Po prawej w drugim rzędzi nad tym panem z wąsem stoi  Stanisława Wędzona, obok po prawej jej siostra Maria Ordys. Maria Ordys to mama świadka pana młodego,  Stanisława Ordysa.

20180614_172030(1)podp
6. zdjęcie ślubne

Pierwsza u dołu z lewej siedząca to  Stanisława z domu Wędzony, a druga z prawej to jej kuzynka Jagnysia Dróżdż.

Mam nadzieje, że uda się rozpoznać nowożeńców i pozostałe osoby.

20180614_171002
7. zdjęcie ślubne Piotr Wędzony i Julia z domu Zaich 

Zdjęcie ślubne Piotra Wędzonego i Julii z domu Zaich. W dolnym rzędzie druga z lewej Zofia Malupa (z domu Wędzona) siostra pana młodego, obok panny młodej Tadeusz Wędzony, świadek pana młodego a jednocześnie bratanek przyszły profesor AGH. Po drugiej stronie w dolnym rzędzie pierwsza z prawej Maria Ordys ( z domu Wędzona) siostra pana młodego, obok mama pana młodego Julia Wędzona (z domu Dróżdż). W środkowym rzędzie pierwszy z prawej Franciszek Wędzony, brat pana młodego, obok jego żona Józefa ( z domu Deńca ). Obok trzeci z prawej Julian Miś wraz z żoną Stanisławą Wędzoną, czwartą z prawej. W górnym rzędzie czwarty po lewej Bolesław Wędzony, kuzyn pana młodego, trzecia po lewej to jego żoną. „Mężczyzna nad panną młodą (lekko po lewej stronie) Jan Stano  z Siedlisk syn Piotra i Franciszki. Nad panem młodym górny rząd Julia Aksamit z domu Stano.

Genealogiczna Podroz
9. Zdjęcie kółka różańcowego pracującego obok kaplicy kościelnej 

Kobieta z taczką Maria Dróżdż (pożniej Miłkowa) 

20180901_184605a.jpg
10. zdjęcie rodziny Wędzony rok około 1930

To cenne zdjęcie wraz z opisem  przesłał również Pan Mariusz Miś. Zostało wykonane sprzed domu rodzinnego Stanisławy z domu Wędzony, około roku 1930. Pośrodku siedzą  Julia Wędzona ( z domu Dróżdż ) i Franciszek Wędzony. Powyżej pierwszy z lewej syn Franciszek, drugi z lewej kuzyn Marcin Wędzony(był również legionistą), obok siostra Franciszka, Maria która niebawem wyjdzie za Franciszka Ordysa z Parkoszowic i osiądzie na ojcowiźnie. W mundurze wojskowym starszy brat Piotr Wędzony, którego zdjęcie ślubne przesłałem (numer 7), w przyszłości osiedli sie w Siedliskach. U dołu Stanisława Wędzony z najmłodszym braciszkiem Edwardem (zdjęcie z jego ślubu numer 5). 

20180902_113445a.jpg
11. zdjęcie ślubne

Czy to ślub? Na zdjęciu, pierwszy w górnym rzędzie od lewej Marcin Wędzony ( ur.23.03.1900 – 14.12.1978 ), szósty od lewej w górnym rzędzie Tadeusz Wędzony – przyszły profesor AGH. W drugim rzędzie trzecia po lewej  Stanisława Wędzona. U stóp Pana Młodego Jadwisia Wędzona, córka Marcina Wędzonego, w stroju krakowskim. 

20180902_112543a.jpg
12. Pstroszyce, Miechów

Kolejne zdjęcie od lewej Maria Dróżdż ( przyszła Miłkowa ), Edward Wędzony, obok Stanisława Wędzona i pierwsza od prawej Nastka Deńca.

131a.jpg
13. Mieszkanki Pstroszyc

Przy maszynie Singer Stanisława Wędzona, obok po lewej Nastka Deńca.

 

117a
14.Pstroszyce, po prawej Stanisława z domu Wędzony
133a.jpg
15. Pstroszyce

Pierwsza po lewej Stanisława z domu Wędzony, obok Maria Dróżdż(przyszła Miłkowa)

20180904_172554-001.jpg
16. Pstroszyce, Miechów

Pierwszy z lewej Edward Wędzony, obok w kolejności ojciec Franciszek Wędzony, córka Franciszka Maria Ordys ( z domu Wędzona ), z synem Józefem, Julianna Wędzona ( z domu Dróżdż ), żona Franciszka i na końcu pierwsza z prawej  Stanisława Wędzona.

20180904_172904-001.jpg
17.Pstroszyce, Miechów, Stanisława Wędzony i Julian Miś

Zdjęcie ślubne Stanisławy Wędzonej i Juliana Miś. U stóp nowożeńców pierwszy z lewej Bronisław Wędzony ( syn brata panny młodej Franciszka Wędzonego ), obok w kolejności Maria Malupa (córka siostry panny młodej Zofii Malupy ), Józef Ordys ( syn siostry panny młodej Marii Ordys ), i na końcu Stanisław Ordys ( również syn Marii Ordys ). W rzędzie w którym siedzi młoda para pierwszy z lewej Piotr Wędzony ( brat panny młodej ), obok siostra panny młodej Zofia Malupa. Po drugiej stronie drugi z prawej ojciec panny młodej Franciszek Wędzony. Z kolei obok pana młodego świadkowa bratanica panny młodej, córka najstarszego brata panny młodej legionisty Jana Wędzonego. U samej góry pierwszy z lewej Franciszek Ordys (szwagier panny młodej, mąż Marii Ordys ), czwarty z lewej u samej góry brat panny młodej Franciszek Wędzony, obok niego po lewej żona Józefa z domu Deńca. Pierwszy z prawej w drugim rzędzie od góry brat pana młodego Zygmunt Miś

20180904_171622-001.jpg
18. Pstroszyce, Miechów

U dołu pierwsza z lewej Stanisława Wędzona, pierwsza z prawej Maria Dróżdż ( przyszła Miłkowa ). Tych dwóch przystojnych to Drożdże, kuzyni zarówno Stanisławy jak i Marii.

20180905_165150a.jpg
19.Piotr Wędzony, Pstroszyce, Miechów

Piotr Wędzony w mundurze wojskowym, brat Stanisławy Wędzonej i syn Franciszka Wędzonego

 

Mam nadzieję, że  uda mi się uzupełnić opisy zdjęć. 

Mieszkańcy Pstroszyc cz. 2

 

Zdjęcie ślubne z wieś Podleśna Wola tutaj

Czekam na wiadomości  Was.

 

Autor wpisu:

Ania Bernat-Mścisz

Genealogiczna Podroż w Przeszłość

Serdecznie podziękowania dla Pana Mariusza Miś za udostępnienie zdjęć i ich opisanie.

Źródła:

Księgi metrykalne USC Miechów, oraz  księgi parafialne, przechowywane również w AP Kielce, AD Kielce jak również AN Kraków.

 

Opowieści o rodzinie Stanisławy z domu Wędzonej córki Franciszka Wędzonego i Julianny z domu Dróżdż,  urodzonej w 1919 roku, spisane przez Mariusza Miś wnuka Stanisławy, który podzielił się ze mną historią rodzinną. Źródłem są również  historie spisane przez Tadeusza Wędzonego, profesora na AGH,  bratanka Stanisławy Miś z domu Wędzony.

Zdjęcia są prywatną własnością wnuka Stanisławy z domu Wędzony, Pana Mariusza Miś.

Opis zdjęć również przesał Pan Mariusz Miś.

 

Zawartka, nadzieja umiera ostatnia.

Posted on Updated on

W podziękowaniu rodzinie Zawartków za podzielenie się tą bolesną historią.

W grudniu 2016 roku powstał pierwszy wpis o rodzinie Zawartków z Kobrynia, który można przeczytać tutaj

Kilka miesięcy poźniej zgłosił sie do mnie Pan Grzegorz, który po lekturze mojego wpisu postanowił się podzielić historią rodziny Zawartków. Babcia Pana Grzegorza to właśnie Alicja z domu Zawatka, zdjęcie z jej chrztu umieszczone było w pierwszym moim artykule. 

 

Bardzo zależało mi na tym, aby jak najwierniej odtworzyć wydarzenia jakie miały miejsce 77 lat temu i wcześniej, z tego też powodu poniższy zapis jest prawie w całości dokładnym przedstawieniem historii oczami Alicji z domu Zawartka.

Oto co udało się ustalić o historii rodziny Zawartków.

Historia rodziny Zawartków, opowiedziana przez Alicję córkę policjanta zamordowanego w Katyniu, spisana przez jej wnuka. Pan Grzegorz za zgodą Pani Alicji przekazał mi tę historię, wszyscy mamy nadzieję, że pamięć o tamtych wydarzeniach będzie trwać i będzie przestrogą dla kolejnych pokoleń. 

 

Zdjęcie z chrztu Alicji córki Jana i Józefy Zawartków

Od lewej: Siostra Józefy Zawartki – Stefania Rak, dziecko – Alicja Zawartka, Józefa Zawartka – matka dziecka, Zdzisław Zawartka – brat, Jan Zawartka – ojciec dziecka, p. Kindracki – kolega Jana. Dwaj ostatni byli policjantami w przedwojennej Polsce.

img_5967
zdjęcie chrztu Alicji córki Jana i Józefy Zawartków

 W nawiązaniu do wpisu z 2016 roku Pan Grzegorz napisał: „Wujenka” o której Pani napisała (artykuł Rodzina Zawartka -Kobryń, to mama mojej Babci – Józefa Zawartka (de domo Makowska) – to moja prababcia. Helena (wszyscy nazwali ją Wandą) Ostrowska była czasami gościem w domu mojej Babci w Proszowicach. Babcia była na pogrzebie syna Ostrowskich, babcia odwiedzała Helenę(Wandę ) w szpitalu, była na pogrzebie Heleny (Wandy) jak i Romana. Oboje już nie żyją, pochowani zostali w Prandocinie. Ostrowscy opisani tutaj .

Historia

Jan Zawartka

Urodził się w Łętkowicach region Proszowic, koło Krakowa w 1902 roku. Tam uczęszczał do szkoły. Służbe wojskowa odbył w latach 1923-1925. Po jej zakończeniu rozpoczął pracę jako policjant w Miechowie, a następnie w Jermiczach koło Kobrynia. Trafił tam w roku 1928 wraz z żoną pochodząca z  Józefina  koło  Słomnik. 

 

 

Jan i Józefa mieli dwójkę dzieci Alicję i Zdzisława. Jan miał także siostrę Karolinę.

Karolina Zawartka wyszła za mąż za Antoniego Gawła. W czasie okupacji Niemcy zastrzelili go w ramach likwidowania słabych, chorych i bezbronnych (był przykuty do łóżka – sparaliżowany, w ogóle się nie ruszał). Karolina i Antoni są pochowani w Łętkowicach. Mieli córkę Helenę Wandę, która wyszła za mąż za Romana Ostrowskiego.

Zdzisław Zawartka ożenił się Haliną Dziuba, potem Zawartka. Mieli dwie córki i syna,  Syn mieszkał w Końskich, ale już nie żyje. Jego syn również zmarł, więc linia rodziny Zawartków kończy się w tym miejscu.

 

 Poniżej zdjęcie chrztu

Zdzisława Zawartki. Widzimy na nim od lewej: Jan Zawartka, następnie p. Kindracka (żona chrzestnego mojej Babci ze znango już Pani zdjęcia), Józefa Zawartka oraz p. Furgalski. Chrzest miał miejsce w 1928r.

IMG_20180827_190833.jpg
Rodzina Zawartków 1928 rok

 

IMG_20180827_190821.jpg

Jan Zawartka

Jan Zawartka był policjantem w stopniu posterunkowego.

Wszyscy mundurowi w okolicy dostali polecenie wyjazdu do Rumunii. Mieli się zgłosić mundurowi, nauczyciele i wszyscy którzy kojarzyli się z szeroko rozumianą kulturą lub inteligencją. Pojechał na rowerze do punktu zbornego. Po drodze dogonił go pies, który wyrwał się z zamknięcia. Zawrócił, odprowadził psa z powrotem do domu. Wtedy żona chciała go namówić na dezercję i ucieczkę do Polski. Jan odmówił. Babcia (Alicja z domu Zawartka)mówi, że zawsze przestrzegał prawa, poza tym za dezercję groziło rozstrzelanie o czym doskonale wiedział. Zatem odprowadził psa i pojechał do punktu zbornego. Tam okazało się, że to mistyfikacja Rosjan i wszyscy zostali przewiezieni do obozu w Ostaszkowie.

Jakiś czas potem do rodziny dotarł list, w którym z powodu cenzury napisał jedynie że jest w obozie i żeby Alicja modliła się za niego. Potem to już tylko Katyń głodowe miesiące w zamknięciu zakończone wywieniem do Katynia.

Jan Zawartka zginął w 1940 roku.

Jego losy skończyły się w Katyniu (publikacje typu „Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk” wydawnictwo ALFA – Warszawa 1989; s. 85 potwierdzają jego los). W Piotrkowicach pod Krakowem stoi dziś obelisk z listą zamordowanych w czasie wojny mieszkańców tych okolic. Również tam można odnaleźć jego imię i nazwisko. Informacje można także  znaleźć tutaj 

Rodzina Jana zdawała sobie sprawę, że są pierwsi w kolejce do wywiezienia na Syberię jako rodzina policjanta. Wiedzieli, że ich chwile są policzone, w okolicy działało NKWD spisując wszystkich i przygotowując grunt pod czystkę.

Człowiek u którego Jan z rodziną wynajmowali pokój wprowadził się Józefy oświadczając, że skoro Jana nie ma to teraz on będzie tu rządził i zastąpi jej męża. Jego historia skończyła się fatalnie, bo po zmianie władzy w Rosji został o coś oskarżony, prosił Józefę o jakieś przysługi, ale ostatecznie został rozstrzelany przez przedstawicieli swojej ojczyzny.

Granica Polski się przesunęła i trzeba z Kobrynia uciekać do Polski.

Józefa zgłosiła się do komisji, która przesiedlała repatriantów. Na dowód posiadania krewnych przedstawiła list od swojego syna Zdzisława, który przebywał u swoich dziadków w Polsce czekając na rozpoczęcie roku szkolnego (którego oczywiście nie doczekał z powodu planów militarnych naszych sąsiadów w 1939roku). Szczęśliwy traf – Józefa wysłała syna na wakacje do rodziny. Miał wrócić we wrzesniu 1939 roku na wschód i rozpocząć naukę w szkole. Wybuchła wojna, nie pojechał do domu. Przysał list, który dzięki któremu jego matka i siostra nie zostały wywizeione na Syberię.

Ostatecznie udało się dostać na radziecki pociąg do Polski. Aby upewnić się, że NKWD nie zatrzyma ich w ostatniej chwili wyprawili się na dworzec nad ranem. I udało się.

Rosjanie przy rewizji na granicy zabrali wprawdzie wszelkie kosztowności, ale udało się dotrzeć do Polski, do Białej Podlaskiej, gdzie nastąpiła przesiadka na pociąg niemiecki. Tam też udało się umyć – armia zrealizowała polecenie urządzenia łaźni z zabójcza efektywnością – duże komory dla dorosłych obu płci oraz dla dzieci. Szare mydło, rosyjski nadzór.

Ostatecznie Józefa z Alicją wysiadły w Słomnikach i zamieszkały u wujka Makowskiego w okolicy Słomnik. Tam mieszkali w 11 osób w jednym pomieszczeniu z oddzielną kuchnią. Józefa żona Jana poszukiwała go przez wiele lat mając nadzieję, że Jan wciąż żyje. Nadzieja jednak umarła kiedy po latach trafiła w jej ręce książeczka wydana w Londynie z lista ofiar Kozielska, Starobielska i Ostaszkowa. Książkę przez dlugi czas ukrywano w obawie przed represjami władzy komunistycznej.Po roku 1989 rodzina mogła już oficjalnie starać się uzyskać wiadomości o Janie Zawartka.

W piśmie z 12 października 1999 roku z Archiwum MSWiA rodzina otrzymała oficjalne potwierdzenie, że Jan Zawarka był jeńcem w obozie w Ostaszkowie, zamordowany w Twerze przez NKWD i pogrzebany w lesie opodal wsi Miednoje. Rodzinie nigdy ni udało się odzyskać pamiątek po Janie, otrzymali jednak dwa woreczki z ziemia z Katynia. Jeden został włożony do trumny Jóżefy, drugi zaś do grobu ich syna Zdzisława. Taka była jego ostatnia wola.

Alicja córka Jana wyszła za mąż za Józefa Popiołka przeprowadziła się do Proszowic gdzie mieszka do dziś.

19 kwietnia 2008 roku w Dzienniku Polskim/wydanie  Dziennik Proszowicki ukazał się artykuł opisujący historię rodziny Zawartków również przedstawioną przez Alicję. Artykuł nosił tytuł  „Adresata niet”. 

Alicja odkryła w nim bolesne karty z historii jej rodziny.

 

Autor wpisu:

Ania Bernat-Mścisz

Historia spisana z opowiadania rodziny Zawartków.

Informacje i zdjęcia umieszczone w tym wpisie za zgodą rodziny Zawartków.

fotografie są własnością rodziny. 

 

 

 

Szreniawa 1933

Posted on Updated on

17 czerwca 1933 roku był dniem uroczystym w Szreniawie. Dzień był słoneczny, i zapewne ciepły, dziewczynki w bieli rozświetlały dzień I Komuni Świętej.

Pamiątkowe zdjęcie wykonał J. Siechowicz z Miechowa, ówczesny  właściciel zakładu fotograficznego.

SAM_7184_1700
Szreniawa 1933 rok, zdjęcie ze zbiorów Mariana Muchy

Jako trzecia od lewej w górnym rzędzie stoi Bonisława Kalista, czarnowłosa dzieczynka z warkoczami. Kim są pozostałe osoby na zdjęciu, jak potoczyło sie ich życie? Mam nadzieję, że wspólnie uda sie dopisać kolejne imiona i nazwiska, tak aby ślad pamięci pozostał. 

SAM_8470_1700.JPG

Zdjęcia przesłane przez Pania D. Muchę. 

W Szreniawie mieszkali również moi przodkowie było to rzadkim nazwisku Mordziłek występującym również w formie Mardzioł i Mardziołek. 

Mój praprzodek Sebastian Mardziołek ujęty w spisach w 1781 we wsi Wierzchowisko dom 13, jego żona była Magdalena z domu Rerak. O Mordziłkach

Nazwiska często występujące w tej parafii to Adamczyk, Błaut, Bochenek, Byczek, Dela, Grojec, Ławik, Haba/Chaba, Kałwa, Kołodziej, Konieczny, Kwiecień, Kyzioł, Mętel,  Micek, Molenda, Mucha, Papaj/y. Rosół, Rusek,  Schab, Synduła, Żaba. 

Zdjęcie ze dawnej Szraniawy z roku 1939

Wersja anglojęzyczna zdjęcie Szreniawa z roku 1939

O rodzinie Byczek z regionu Szreniawy

Zapraszam do kontaktu

Autor wpisu;

Ania Bernat -Mścisz

 

Szreniawa, dawna fotografia

Posted on Updated on

Uśmiechy skromne, uśmiechy nieśmiałe, piękne młode dziewczyny uchwycone na pamiątkowej fotografii z roku 1939.

Zdjęcie otrzymałam dzięki uprzejmości Pani Danuty Muchy, przekazała je z  nadzieją, że uda się rozpoznać kolejne osoby jakie mieszkały w tym czasie w Szreniawie i okolicznych miejscowościach.

Po prawej stronie na zdjęciu widzimy fragment miejscowej kapliczki jaką również opisałam we wcześniejszym poście mówiącym o dawnych mieszkańcach Szreniawy. Kapliczka znajdowała się na placu przykościelnym.

Szreniawa Koło Gospodyń Wiejskich

Mucha Mordziol zdjęcie 1939 ze znakiem.JPG
rok 1939, Szreniawa, pochodzi ze zbiorów rodzinnych M. Muchy

Po lewej fragment ogrodzenia i dachu zabytkowej plebanii.
Na zdjęciu  Bronisława Kalista (1923-1988) z Adamowic, druga od lewej w górnym rzędzie, córka miejscowego kowala Józefa Kalisty.
Na zdjęciu rozpoznano jeszcze dziewczyny o nazwiskach:
Schab, czwarta od lewej w górnym rzędzie.
Płoszaj, pierwsza z lewej w środkowym rzędzie,
Olka Rdest, stoi po prawej.

Najstarszy z księży to Jan Bochenek wieloletni  proboszcz parafii pw. Najświętszej  Marii Panny w Szreniawie.

 

 

Kolejne zdjęcie dotyczące mieszkańców regionu Szreniawy pochdzi z 1936 roku.

Na zdjęciu dzieci i nauczyciele Szkoły Podstawowej w Szreniawie.

SAM_8641_1700-001.JPG
Szreniawa 1936, Szkoła Podstwowa. rok 1936

 

 

SAM_8642_1700-001
Szreniawa, Szkoła Podstawowa 1936

Uczniowie podpisani na fotografii

Budzyń Karol

Kosiarkiewicz Ryszard

Wołkowski Jan

Niedzielanka

Helena Krzysztoforska

Habianka Anna (Chaba/Haba)

Kałwianka  Gena (Kałwa Gienia,Genowefa)  11.XII.1936

Słowińska Zofia 11.XII.1936

Bijakówna Danuta (Bijak) 

Konieczna Anna

Muszanka Gienia (Mucha Genowefa) 

Kwiecień Maria

Ryszard Kosiarkiewicz (być może powtórzone nazwisko po raz drugi ,dotyczy tej samej osoby na fotografii)

Stanisław Gębala

Nowak E.

U gołu fotografii (po odwróceniu jej) zapisano „W dowód szczerej”

W tle zdjęcia gruupy uczniów i nauczycieli widać fragment budynku.

 

Specjalne podziękowania dla Pani Danuty Muchy za udostępnienie tej cennej dla historii regionu fotografii. 

Mam nadzieje, że kiedyś uda się opisać gdzie stoją wymienione osoby oraz wymienić brakujące. 

Tu można zobaczyć inne zdjęcia dotyczące Szreniawy galeria

Może ktoś z czytelników, ma podobne fotografie i chciałby się nimi podzielić. Może ktoś rozpozna znajome twarze na fotografii.

Zapraszam serdecznie do kontaktu

 

Autor wpisu:

 

Ania Bernat- Mścisz

Bardzo prosżę o uszanowanie mojej pracy, efektu wieloletnich poszukiwań i nie kopiowanie zdjęć i tekstu bez podania źródła i linku do bloga lub wpisu.

 

 

Krakowiacy

Posted on Updated on

Delving into the history of ancestors’ lives, I try to extend my genealogy knowledge to ethnographic issues. An ideal source for this purpose, is to go deep into the elaborations of the famous ethnographer Seweryn Udziela, who lived in the years 1857-1937.

Seweryn Udziela was a researcher and popularizer of folklore and folk culture of Lesser Poland/ Małopolska.

The Ethnographic Museum in Krakow bears his name.

Krakowiacy in the description of Seweryn Udziela based on excerpts from his book, published in 1924.

The land of Krakowiacy

The area around Krakow is several dozen kilometers and is inhabited by people who are native to Poland, and who are called Krakowiacy or Krakusy.

Krakowiacy border south with highlanders and live more or less to the highway, running from Biała to Wadowiec, Kalwaria Zbrzydowska and Lipnica, from the west they are neighbors with Silesians, from the east with Lasowiacy or Sandomierzanie, and from the north they reach the line running from Częstochowa outside Kielce.

This area is inhabited by the Krakowiacy, about 2,000 smaller and larger villages and several cities with Krakow in the foreground.

The Krakow region is rich in beautiful landscapes. The surroundings of Kraków, Kalwaria Zebrzydowska are beautiful, and an equal to the beauty of the Ojcowska valley can not be found easily.DSC06767

Population

A Krakowiak is of medium height, broad, muscular, stocky, with a beautiful, shapely head, oval face with beautiful, gentle features, the eyes are blue and the nose is prominent.

The hair always bright in children, later darken, hence there are more brunettes.

Older men wear long hair, dropped to the neck, over the forehead evenly cut, and a beautiful mustache, but shave the beards. The features of their faces are handsome; sometimes men are prettier than women. The expression of the face and eyes prudent and alive.

The population attached very much to the family place. This also leaves them reluctantly, only as a last resort, when it is impossible to earn a piece of bread on the family land.

The poorest Krakowiak sighs all his life to his own furrow of the earth. He is hard-working, persistent, does not give in to difficulties, he is economical and hesitant. He tries to make extra personal possessions, but at the same time he is hospitable and likes to show himself.

A Krakowiak is patient, gifted and alive, he expresses himself clearly and understandably, he likes music, dancing and singing. He sings at work and while playing. Occasional chants are easily created.

He loves horses and rides on horseback from early childhood and likes riding; the best in the army uhlan.

He loves his country and is courageous, and as many as the enemy denied his fatherland, Krakowiak always kidnapped and fought the enemy, enduring all war effort with perseverance.

Locations

The population of Kraków land is very significant, as it reaches 250 inhabitants per square kilometer, so is has the highest density in Poland.

The villages scattered gently, lie close to one another, and the land between them is cut into plots, as if chess-like.

The entire village is drowning in a grove of willows, melons, lindens, or among orchards, among which the dark thatch huts, perched low above the ground, and look out of the window with small like eyes, what is going on outside, on the road, in the field and meadow floral.

Like a flock of crows plowed, the huts sat at the top of the hill, hills, or even a hump of land, facing the head and shutters to the south, to the sun, so that the house was bright and cheerful. Here and there, a lonely cottage runs out into the field, but usually only the manor is alone behind the village. A church with a sparrow-like stem stands out from the limes at the end of the village. Beside him there is a presbytery, a tavern and a shop nearby. 

The richer farmer has a barn and stable, and around the orchard where apple trees, pear trees and plum trees dominate, sometimes the walnut will also make itself comfortable in the yard.

In front of the windows is a small floral wreath, with hollyhocks, marigolds, larkspur, next to a vegetable patch.

In the farmer’s yard we can find a brick basement, a covered roof, and a pond, so that the ducks would have fun, and the housekeeper could rinse the dishes.

Wells are found only in lower-lying villages: there are wells with a crane, with a bucket on a chain, or shallower plates bound in the hull, and the water draws with a watering can, sometimes on a wooden ball attached.

A cottage in Krakow, sometimes a hut, and sometimes called a „Hyże” called, has the following distribution most often. Looking at the cottage from the front, we see a room with two twin windows inside, six windows each. You enter the room from the entrance hall, which is on the right side of the room. The stable is separated only by a wall from the room, in the descent from the front of the hut.

Sometimes, behind the stable under the same thatch, there is still a field where grain is threshed, and the sheaves are stored in the attic, as they say here „upstairs”.

Clothing

One of the most beautiful attires is a Krakowiak’s clothing. This garment, as early as in the 16th century, was as it was until the beginning of the 20th century.

Eastern Cracovians differ from the West in general dress. In the eastern part of the Krakows land from Skalbmierz and Proszowice, men wear brown or navy tunics (suits), richly embroidered with a large collar, like a cloak, low herons, red corners on their heads and belts with numerous mini brass plates called koluszki. In the west, the Krakowiacy are wearing white suits, hats on their heads, and leather belts called trzos” are also used to clog the knives.

The chin is usually embossed and knocked out with brass tumors, fastened with three or four buckles, so it used to be from the highland and Podhale highlanders. However, the double belts of the Podhale Highlanders had a kind of pocket, where the slippers were put with snuff, a pipe, a tinder, a handkerchief, etc., and a knife or pipe plug was attached to the chain hanging at the waist. Małopolska purses were often closed down, that is varnished, and more ceremonial (to the representative outfit) abundantly covered with shiny nails.

gospodarz ze skały pow miechowski
from Skała, region Miechów, Krakowian outfit

The man’s attire consists of a shirt, trousers, caftans, „sukmana” or „karazja”,  a hat or cap, or boots with tops.

Shirt made of white canvas, long knee-length, with a collar lined, embroidered on the collar, front and cuffs, and a red ribbon tied under the neck.

krak zach haft z koszuli meskiej
Embroidery pattern from the men’s shirt, Western Krakowiacy

Pants, trousers, crinkled at the waist, wide, short, most often put on the tops. Made of light material, usually dark, sometimes light in pink vertical stripes.

Caftans are sometimes with sleeves and sometimes they are sleeveless. The caftan with sleeves is sometimes the outfit, it is sewn from a dark navy blue or black cloth, at the back is densely folded from the waist down, long to the knees, with a collar usually standing, lined with red cloth. A red cord is sewn onto the seams and hem. A caftan can be unfastened, spread over the chest or fastened with hooks under the neck, in the middle of the breast and waist. From the ancestors, the caftan was decorated with a series of pearl buttons with small loops. 

The sleeveless jacket „sukmana” is worn under a ruffle, like the previous one with the slit cut to the waist (stock) and hanging loosely, usually there are 4 or 5 of them.

A sleeveless caftan along the front decorated with pearly or yellow metal buttons and silk chaps differently called red or green cocks.

The white sukmana, long outside the knee, with a standing collar, indented at the waist, lined with the front and collar with a red cloth and also with tassels on the collar and at the pockets. Insets and grips are also black. Sukmana is fastened on the chest with brass hooks. Also worn in some areas were navy-blue sukmana, similarly cut and decorated like white ruffles.

strj karakowski
traditinal outfit, Krakow region 

Karazyje can be richly embroidered on a collar called suka, we can also find embroidery on the front, near the pocket and at the bottom of the outfit. The pattern and selection of embroidery varies depending on the village and parish.

Formerly,Krakowiacy wore cloth hats, black ones, high, narrowing towards the top, belted with a black velvet and decorated with a buckle. At the beginning of the 20th century, black low hats were worn.

Krakuski, low red hats, wrapped in a black lamb with a peacock feather, are carried east of Krakow.

Women’s outfit

Women’s attire from the 16th century to the early 20th century, according to Seweryn Udziela, evolved, but these were not significant differences.

A women’s costume consists of a shirt, a skirt, a stash, a corset, katanay, dresses, a headscarf, a headscarf, a larger handkerchief to cover up, stockings and shoes.

Plain or percale shirt with a lined collar, short to waist, with sleeves and cuffs. From the bottom of the stitch to the shirt is a thicker canvas (it’s the name of the bottom part of the shirt). The upper part of the shirt is called the stan . Collar, cuffs and front of the shirt richly embroidered. Silver hairpin with coral or red ribbon.

krak zach haft z dekoltu kobiecego
Krakowiacy, embroidery from the neckline of a woman’s shirt

 

Skirts go back to the ankles, sometimes percale, canvas, woolen and even silk, always bigger or smaller with vivid colors. In each area we can find differences in the choice of colors and flowers on the materials used for skirts and napkins.

Aprons here called zapaski  usually sewn from calico, as well as skirts. They are also white at the bottom with rich embroidery, or embroidered with tulle through which a colorful and flowery skirt shines through.

grupa osob stroje krakowskie
traditional outfit- Krakow region

Corsets/ Gorset  are put on the shirts, short to the waist, dark navy blue, black or velvet cloth of the same color. The corset is impersonated with a red cloth. At the bottom there are embroidered, thickly overlapping kaletki, which is from 40 to 70 pieces. The wallets are sewn with a red cloth. The front of the corset is very richly decorated. Decorations vary depending on the region and the tastes of local women.

During the  summer,  on a corset also called a Serdak, women threw a light shawl called a rańcuch, usually equally richly embellished.

Corsets also included kaftan or katana, usually a dark cloth, sometimes sewn around the neck, on the chest and waist as rich as the corset.

In winter, women and girls on a katana, wore a scarf with a large wool, usually a trout, without a handkerchief thrown over her shoulders, the women did not leave the house.

Older women wear headscarves their heads. On a weekday the handkerchiefs are colored, usually red, mostly in flowers. There are white scarves beautifully embroidered worn on a holiday. 

f0080a5d45a7bb82384f0d2db4ed
Krakow region, outfit

 

author:

Ania Bernat-Mścisz

I agree to share the link, along with the content of the entire content.

I am asking you to respect my work and not to glue text cuts without giving the source and link to this page.

sources:

Seweryn Udziela’s book. Krakowiacy

 

 

 

 

 

Metryki Koronne,Inwentarz rok 1744, Nisko

Posted on Updated on

 

niski klcz.JPG

Poszukiwać śladów życia przodków można na różne sposoby.

Poza wiedzą jak układały się imiona i nazwiska w naszym drzewie, jak wyglądała migracja naszych przodków, który z przodków żył najdłużej,  który zasłynął wśród okolicznych mieszkańców na przykład  talentem do śpiewu czy tańca, szukać również możemy opisów jak wyglądała okolica w jakiej żył nasz atenat. 

Metryki koronne są jednym ze źródeł, które pomogą wyobrazić nam sobie otoczenie w jakim przyszło żyć  naszym przodkom.

W opisie starałam się zachować w oryginalnej osiemnastowiecznej formie, dla zachowania jak najwiernieszego obrazu dawnej wsi w regionie Lasowiaków

W roku  1744 w Metrykach Koronnych znajdziemy spisany był Inwentarz Ekonomii Sandomierskiej. W inwentarzu tym spisano własności jakie miały być oddane na sześcioletnią dzierżawę „Jaśnie Wielmożnemu Imci Panu Jerzemu Dettloffowi Generałowi Altylerii Królewskiej”

Inwentarz spisano w miesiącach lipcu i sierpniu 1744 roku.

We wstępie przeczytać możemy :

 August III

z Bożej łaski Król Polski, Książę Litewski, Ruski, Pruski, Litewski, Mazowiecki, Żmudzinski, Kijowski, Wołyński, Podolski, Podlaski, Inflancki, Smoleński, Siewirski i Czerniechowski, a dziedziczny Książę Saski i Elektor

Urodzonym Janowi Wojakowskiemu, Sędzimeu Grodzkiemu  Czerniakowskiemu, i Samuelelowi Kępińskiemu Stolnikowi Grodzińskiemu wiernie nam miłym łaskę naszą Królewską urodzenie wiernie nam mili, kiedy po śmierci Urodzonego Jana Bukowskiego Generała Majora wojsk Naszych wakuje administracja ekonomii Naszej Sandomierskiej, Puściliśmy też Ekonomie Naszą Sandomierską w Sześcioletnią Arendę od dnia pierwszego lipca , w roku terażniejszym tysiąć siedemset czterdziestym czwartym, urodzonemu Jerzemu Dettleffowi Flemingowi Generałowi Altylerii Naszej.

 

Opis Niska  zawarty w inwentarzu z roku 1744

Opisanie dworu i budynków do dworu należących 

Wjazd ze wsi wrota z tarcic na biegunach, przy nich z obu stron parkan z dylów. Po lewej ręce tenże parkan ciągnący się dalej, w którym wrota na dziedziniec i furtka, drzwi z tarcic na biegunach, od których to wrót ciągnie się parkan, aż ku budynkowi prawą stroną, niedochodząc (do) budynku, furtka na podwórce kuchenne.

Kuchnia w słupy zabudowana, z kominkiem i ogniskiem lepionym pod gontami, kapa nad kominem murowana, drzwi z wrzeciądzem i skoblami, z zawiasami żelaznymi drewniane i z zasuwą takąż, stolnic trzy, półek trzy, i ławą do siedzenia jedną, po prawej ręce z kuchni wyszedłszy

Dwór drzwi do sieni stare z tarcic na zawiasach żelaznych z zasuwą drewnianą, powały nie masz, podłoga z dylów ciosanych, już nadpruchniała po prawej stronie.

Izba drzwi stare z deszczek na zawiasach żelaznych z klamką, wrzeciądzem, antabą, haczykiem i skoblem, okien trzy, dwa w drzewo szyby oprawione kwadratowe, trzecie w ołów szyby okrągłe, piec stary, kafle biało polewane wzorzyste, z ławkami do siedzenia, komin z gliny ulepiony, przy drzwiach stół kredensowy z szafką z czterema półkami do szkła prostej roboty, gwożdziami żelaznymi zbijaną, stół duży lipowy, rogi w cyrkuł zrzynane, stołów mniejszych z tarcic dwa. Na boku Alkierz, drzwi z deszczek stare na zawiasach żelaznych z wrzeciądzem, haczykiem i skoblem, podłoga i powała z tarcic. 

Pokój nowo przybudowany, do niego drzwi z izby pierwszej, na zawiasach żelaznych z wrzeciądzem, zaszczepką i skoblem, okien dwa w ołowiu, szyby taflowe, ramy dębowe stolarskiej roboty, z kwaterą na zawiaskach i haczykiem, otwierają się na jedną stronę.

 

Piekarnia drzwi z antabą i wrzeciądzem na zawiasach żelaznych, podłoga i powała z dylów, okien dwa w nich szyb nie masz. Piec piekarniany i kominek do świecenia z gliny lepione. 

Tak wygląda część obszernego opisu Niska z połowy XVIII wieku. To co szczególnie mnie zainteresowało to opis pól wraz z nazwiskami osób tam przypisanych: 

Półłanek zwany Piętakowski – nazwisko poddanych – Otaczka wdowa, Jan Dermuga (na usłudze)

Półłanek zwany Świdowskie- nazwisko poddanych- Jędrzej, zmarły, Wojciech Warchoł

Półłanek zwany Chmiełowskie– nazwisko poddanych-Maciej Woytak, Jan Woytak, Woytaczka wdowa, Maciej i Jan Woytakowie,

Półłanek zwany Warchołowskie– nazwisko poddanych-Wojciech Warchoł,Krzych Warchoł, Marcin Warchoł, Wawrzek Otak, Jan Otak

Półłanek zwany Przeszkowskie-nazwisko poddanych-Jakub Markuł, Bereszka wdowa

Półłanek zwany Woydyłowskie-nazwisko poddanych-Jędrzej Woydyła-wójt, Jędrzej Waluś, Ksiądz wikary Racławicki, Stach Samek, młody 

Półłanek zwany Czarnowskie-nazwisko poddanych- Józef Rogala, Tomasz Skrzat, Bidałowa wdowa, Jan Kluk

Półłanek zwany Matusikowskie– Wojciech Ciupa, Józef Kowal, Kazimierz Moskal leśny

Półłanki: Hordowski  i Kuleczowskie-nazwiska poddanych- do Arendy należy, Marcin Polny

Półłanek Pietrzykowski– nazwiska poddanych- Adam Dziurdzia, Woyciech Dudka, Maycher Kata

Półłanek zwany Kochanowski-nazwiska poddanych- Jan Kochan, Jan Warchoł 

Półłanek zwany Brudzinskie-nazwiska poddanych- Jakub Dąbek, Piotr Pokrywka, Jędrzey Przewożnik, Jakub Dubiel, Franek Maciejak, Jan Maciejak, Marcin Dąbrowski, Jakub Żak bartnik dworski, Wawrzek Maciejak, Kazimierz Maciejak, Jan Szewc

Półłanek zwany Bobrowski– nazwiska poddanych- Wawrzek Dąbek, Konstanty Dąbek, Sebastyan Dąbek, Jan Dąbek Karbownik

Półłanek zwany Matyaszowskie– nazwiska poddanych- Jędrzj Otak, Marcin Otak, Tomasz Kucharczyk, Marcin Delor

Półłanek zwany Sybigowskie-nazwiska poddanych-Adam Woytak, Maciey Marchut, Szymon Szybiga, Jędrzey Kowal, Jan Warchoł, Maciey Kochanczyk

Półłanek zwany Pietrykowskie– nazwiska poddanych-Michał Dubiel, Jan Myśliwiec, Marczyk, Jan Kudła, Szymon Kudła

Półłanek zwany Tłuczkowskie-nazwiska poddanych- Jędrzej Kochanczyk, wdowa Kochanczycha, Stanisław Dąbek

Półłanek zwany Paleniowski– nazwiska poddanych- Jakub Kozimola, Grzech Kozimola, Stach Dudek, Walenty Starzak

Półłanek zwany Karowski-nazwiska poddanych- Jan Sibiga leśny, Tomek Kochanczyk, Franek Karbarczyk, Stach Samek, Adam Samek leśny, Jędrzy Samek, Woyciech Kowal, Jan Kara z synem, Franek Kowal, Jan Samek, Józef Samek

Półłanek zwany Mirkowski-pusty cały leży

Półłanek zwany Pastuchowski-nazwiska poddnych- Jan Pastucha, Szczepan Kochanczyk, Franek Pastucha

Półłanek zwany Piotronowski– nazwiska poddanych-Marcin Skomer,Woyciech Rybak, Maciey Rybak, wdowa Kowalka, Szczepanowa Kowalka

Półłanek zwany Czechowski– nazwiska poddanych-Jan Kasper, Jan Dymura, Wawrzyniec Piłat, Tomasz Dzuirdzi

Półłanek zwany Samikowski-nazwisko poddanych-Jan Maciej, Grzegorz Szotarski, Maciej Delur, Tomasz Przewonik

Półłanek zwany Fontysowskie-nazwiska poddanych-wdowa Bialina, Maciey Kowal

Półłanek zwany Tuszkowskie-nazwiska poddanych-Walenty Dziadek, Jan Dziadek syn, Adam Dziadek syn, Franek Piłat

Półłanek zwany Szewczukowskie– nazwiska poddanych-Woyciech Szewiec, Michał Wyka, Adam Kochanczyk, Szymon Kochanczyk

Półłanek zwany Moskalowski-nazwiska poddanych- Józef Moskal, Błażey Stelmach, Michał Warchoł, Michał Malec

Półłanek Zagrody– nazwiska poddanych- Jakub Warchoł, wdowa Karbarka, Adam Kowal, Stanisław i Jędrzy Kowal, Mateusz Bies

Chałupnicy którzy i ogrody mają-nazwiska poddanych- Krzych Warchoł, Jędrzejowa Skrzetowa, Jan Mazurek, Maciej i Jędrzey Otacy, Jędrzey Samek, Adam Kurys, Adam Dziurdzi, Bartos Polny, Jóżef Kasperek, Jedrzey Mrchut Jakub Marchut, Jakub Marchut, Woyciech Kowal, wdowa Brytkowa, Woyciech Maziarzek, Woyciech Kochanczyk, Tomasz Skrzat, Jan Deluga(?)

Komornicze– nazwiska poddanych- Krzych Komornek

 

Bartnicy: Wojciech Kata, Jakub Żak, Franek Maciejak,Adam Woytak, Michał Dybka,

 

Tak właśnie opisana została wieś Nisko i jej  osiemnastowieczni mieszkańcy.

Mam nadzieję, że pojawiło się w tym wpisie wiele znajomych nazwisk, a temat poruszony zaciekawił wielu czytelników.

c.d.n….

Autor:

Ania Bernat -Mścisz

Bardzo proszę  nie kopiowanie treści bez podania linku do źródła (tej strony), oraz wskazania autora wpisu. Zapraszam wszystkich zainteresowanych do kontaktu.

 

Objaśnienia słów:

antaba-metalowa sztaba umacniająca zamknięcie bramy

deszczki, deszczewy- deski

dyl-belka drewnian

powała- drewniany strop

wrzeciądz-okucie budowlane, zamknięcie drzwi lub bramy

 

 

 

Źródła:

 

Metryka Koronna, Lustracja dz. XVIII

AGAD